Обуки
Дата: 9 – 13 ноември 2009 г.
Место: Грестен, Австрија
Сите трошоци покриени
Краен рок за пријавување: 25 септември 2009 г.
Повеќе информации и формулар за пријавување:
http://www.salto-youth.net/find-a-training/1607.html
Тренинг за градење на мир
Организатор: Центар за ненасилна акција
Датум: 23.10 – 02.11. 2009 г.
Место: Улцињ, Црна Гора
Краен рок за аплицирање: 05.10. 2009 г.
Повеќе информации и апликација: http://www.nenasilje.org/trening/tr1osnovni.html
Апликацијата да се испрати на: cna.treninzi@nenasilje.org
Датум: 30 ноември – 6 декември 2009 г.
Место: Сен Мало, Франција
Краен рок за пријавување: 30 септември 2009 г.
Трошоци: покриени
Повеќе информации: http://www.salto-youth.net/find-a-training/1588.html
Пријавување: http://www.saltoyouth.net/mySALTO/login/?pfad=/applicationonline/374/
Тренинг
ТикТак Франција
Дата: 22 – 28 март 2010 г.
Место: Франција
Краен рок за аплицирање: 12 јануари 2010 г.
Повеќе информации и апликација:
http://www.salto-youth.net/find-a-training/1481.html
Волонтирање
Програма за офталмолози - волонтери (студенти и професионалци)
Unite For Sight's Global Impact Corps
Локации: Гана, Хондурас, Индија
Информации: http://www.uniteforsight.org/volunteer-abroad
EarthCorps
Програма за животна средина
Март – август 2010 г. Сиетл, САД
Обезбедено осигурување, сместување, храна и месечна стипендија
Услови: 18 -25 години
Диплома од областа на животната средина и работно искуство во истата област
Секој кадидат треба да биде препорачан од страна на организација или клуб кој е активен во оваа област.
Краен рок: 31 септември 2009 г.
Повеќе информации: http://www.earthcorps.org/join_international.php
Контакт: mark@earthcorps.org
Стипендии
Стипендија за промотори на демократијата
Есенска сесија: октомври 2010 – февруари 2011 г.
Пролетна сесија: март – јули 2011 г.
Краен рок за пријавување за есенска сесија: 2 ноември 2009 г.
Повеќе информации и апликација:
http://www.ned.org/forum/reagan-fascell.htm
Стипендија за европско новинарство
За професионални новинари
Слободен универзитет во Берлин
Октомври 2010 – јули 2011 г.
Краен рок за пријавување: 1 ноември 2009 г.
Повеќе информации:
http://mim.org.mk/index.php?option=com_content&view=article&catid=45%3A2008-12-01-14-12-22&id=223%3A2009-07-13-12-26-26&Itemid=88
Останато
5ти Светски младински конгрес Турција 2010
Дата: 31 јули – 13 август 2010 г.
Место: Истанбул, Турција
Краен рок за аплицирање: 1 февруари 2010 г.
Повеќе информации и апликација: http://www.wupy.org/index.php?option=com_content&view=article&id=206%3Aturkiye-2010&catid=44%3Aevents&Itemid=107&lang=en
Онлајн фестивал на уметности
Дата: 20 – 30 октомври 2009 г.
Краен рок за поднесување материјали: 1 октомври 2009 г.
Повеќе информации: http://www.emyan.org/2/
23ти Фестивал на слики
Дата: 1 -10 април 2010 г.
Место: Торонто, Канада
Краен рок: 30 октомври 2009 г.
Повеќе информации и апликација:
http://www.wupy.org/index.php?option=com_content&view=article&id=198%3A23rd-images-festival&catid=44%3Aevents&Itemid=107&lang=en
или
http://www.imagesfestival.com/
Повик за поднесување
Проектни Концепти / Предлог Проекти
ГЛОБАЛЕН ЕКОЛОШКИ ФОНД – ГЕФ
ПРОГРАМА ЗА МАЛИ ГРАНТОВИ – ПМГ
За Македонија за 2009 г.
КРАЕН РОК за поднесување на Проектни Концепти е ПOНЕДЕЛНИК, 21.09.2009 до 17.00 ч.
КРАЕН РОК за поднесување на Предлог Проекти е ПОНЕДЕЛНИК, 02.11.2009 до 17.00 ч.
Повеќе информации на
www.gefsgpmacedonia.org.mk
Конференција
Место Варшава
28 Септември – 9 Октомври 2009
Повеќе информации на
http://www.osce.org/odihr/16533.htm
Wednesday, November 11, 2009
Театарски рингишпил или повеќе од игра
Така е тоа. Нема ништо случајно. Важни се играчите, а претставите поминуваат во сеќавање или заборав. Бранови од разочараност и еуфорија во виорот на театарските превирања од репертоарот на сцената на БИТОЛСКИОТ НАРОДЕН ТЕТАР.
После срамно лошиот излет со ДАЛАЈ МАМА на Дејан Пројковски, кога можеби подобро ке поминеше да го режираше ТЕЛЕФОНСКИОТ ИМЕНИК, еве го повторно на сцената, но овај пат суверено завладувајќи со драматизацијата на Андреј Хинг, според романот “Браќа Карамазови” од големиот Достоевски. Зошто животот знае да биде така ужасно пеколен, или како браќата Карамазови ги лови гревот?! Како секој грев, а за некои само мал грев, прави од човекот голем грешник, за тоа и за таквите човечки заблуди што ги мачат ситните човечки души за да си го живеат пеколот сами и со оние околу нив. А од Достоевски има што да се земе и уште и да остане, во молкот на навестеното. За оваа претстава сите комплименти, затоа што досега ова е најдобрата премиера за оваа година и нема да не изненади ако на престојните театарски фестивали ги освои и најпрестижните награди. Шеснаесет члената актерска екипа нема слаба алка во синџирот од впечатливите остварувања на овој драмски ансамбл, што е и препознатлив знак на инспиративна креативност за највисоки дострели.
Сценографијата на Владо Ѓорески-Рафик и музиката на Горан Трајковски со костимографијата на Благој Мицевски и светлодизајнот на Димче Спасевски, само ја исцртуваа сета рељефност на ова видување на “Браќа Карамазови” со префинетост за сладокусци.
На 11.07.2009 година беше премиерата на “ОСАМЕНИОТ ЗАПАД” ОД Мартин Мекдона, во режија на Ристо Алексовски, што е трета премиера на БИТОЛСКИОТ НАРОДЕН ТЕАТАР, со што ја продолжува традицијата на истражувањето на новите алтернативни светски театарски естетики и тенденции. Во пиесата се обработува темата на нужното зло, насилството што се стреми кон апсолутно оправдување, неважно од степенот на терор кој го предизвикува. Каква е туѓата смрдеа, тамо на запад, поинаква ли е од оваа нашава??? И во што е разликата??? Повисокиот стандард полошо или подобро смрди во зачмаеноста на злото што го крие и предизвикува??? Кому е важна оваа приказна, за оние кои не ги познаваат ни своите соседи и живеат едни покрај други, а нам ни е до тамошното нивно лудило, кога не ни е доста ни од ова нашево? Зарем немаше некој доволно добар домашен текст за сите овие наши транзициски улавштиловци, што ќе не засегаа повеќе од ова што го видовме на сцената, или пак, нам ни е веќе доволно доста од оваа наша домашна смрдеа на злото чиј крај и не се гледа?! Што е овој ужас од зло и каде сме ние во него. Далеку, можеби географски и по менталитет, но натаму кон него, за жал одиме.
Во претставата играат Васко Мавровски, Николче Пројчевски, Марјан Ѓоргиевски и Викторија Степанковска проблеснувајки со својата убавина и рафинираност во ликот што го толкува, меѓу сите затемнети машки карактери, компактно градени и убадливи во приказната што не ужаснува.
На 06.08.2009 година дојде и “АМЕРИКАНСКА МЕЛОДИЈА” со поднаслов СОН НА СЦЕНА. И што ни понуди таа сцена? Една разиграна, рапсеана кабаретска претстава за еднократна употреба. Инспирирана од романот на Френсис С. Фитсџералд “ГОЛЕМИОТ ГЕТСБИ”, но далеку од повеќеслојноста на неговата романескност и поетика. Со површен пристап и егзибиционистички настап, ликовите со сеќавање и заборав ја заметнуваат трагата на својата вина, во бессмислата на секојдневието, колку американско толку и минато. Драматизацијата и адаптацијата се на Џон Блондел (САД) и Јетон Незирај (КОСОВО) а режијата е на самиот Џон Блондел. Иако Фитсџералд имаше што да ни остави како порака со својот роман, Џон Блондел со оваа кабаре-перформанс претстава само се наметнува со својата исфорсирана американизираност, со агонијата на одминатата романтика, предалечна за остатокот од изгладнетиот свет. Америка останува лидер на глобализацијата што е всушност само друго име на колонизацијата. Во проспектот за претставата Џон Блондел се обидува да разјасни дека со претставата го отвора прашањето “Кои сме всушност ние?”. Колку за тоа, ние си знаеме. Ама како вие стигнавте дотука? Можеби на рамењата на Фитсџералд, кој ете ако од некаде ја видеше оваа “АМЕРИКАНСКА МЕЛОДИЈА”, којзнае како ќе му прозвучеше, а “ГОЛЕМИОТ ГЕТСБИ”, можеби ќе го преименуваше во “ГОЛЕМО НИШТО”
После срамно лошиот излет со ДАЛАЈ МАМА на Дејан Пројковски, кога можеби подобро ке поминеше да го режираше ТЕЛЕФОНСКИОТ ИМЕНИК, еве го повторно на сцената, но овај пат суверено завладувајќи со драматизацијата на Андреј Хинг, според романот “Браќа Карамазови” од големиот Достоевски. Зошто животот знае да биде така ужасно пеколен, или како браќата Карамазови ги лови гревот?! Како секој грев, а за некои само мал грев, прави од човекот голем грешник, за тоа и за таквите човечки заблуди што ги мачат ситните човечки души за да си го живеат пеколот сами и со оние околу нив. А од Достоевски има што да се земе и уште и да остане, во молкот на навестеното. За оваа претстава сите комплименти, затоа што досега ова е најдобрата премиера за оваа година и нема да не изненади ако на престојните театарски фестивали ги освои и најпрестижните награди. Шеснаесет члената актерска екипа нема слаба алка во синџирот од впечатливите остварувања на овој драмски ансамбл, што е и препознатлив знак на инспиративна креативност за највисоки дострели.
Сценографијата на Владо Ѓорески-Рафик и музиката на Горан Трајковски со костимографијата на Благој Мицевски и светлодизајнот на Димче Спасевски, само ја исцртуваа сета рељефност на ова видување на “Браќа Карамазови” со префинетост за сладокусци.
На 11.07.2009 година беше премиерата на “ОСАМЕНИОТ ЗАПАД” ОД Мартин Мекдона, во режија на Ристо Алексовски, што е трета премиера на БИТОЛСКИОТ НАРОДЕН ТЕАТАР, со што ја продолжува традицијата на истражувањето на новите алтернативни светски театарски естетики и тенденции. Во пиесата се обработува темата на нужното зло, насилството што се стреми кон апсолутно оправдување, неважно од степенот на терор кој го предизвикува. Каква е туѓата смрдеа, тамо на запад, поинаква ли е од оваа нашава??? И во што е разликата??? Повисокиот стандард полошо или подобро смрди во зачмаеноста на злото што го крие и предизвикува??? Кому е важна оваа приказна, за оние кои не ги познаваат ни своите соседи и живеат едни покрај други, а нам ни е до тамошното нивно лудило, кога не ни е доста ни од ова нашево? Зарем немаше некој доволно добар домашен текст за сите овие наши транзициски улавштиловци, што ќе не засегаа повеќе од ова што го видовме на сцената, или пак, нам ни е веќе доволно доста од оваа наша домашна смрдеа на злото чиј крај и не се гледа?! Што е овој ужас од зло и каде сме ние во него. Далеку, можеби географски и по менталитет, но натаму кон него, за жал одиме.
Во претставата играат Васко Мавровски, Николче Пројчевски, Марјан Ѓоргиевски и Викторија Степанковска проблеснувајки со својата убавина и рафинираност во ликот што го толкува, меѓу сите затемнети машки карактери, компактно градени и убадливи во приказната што не ужаснува.
На 06.08.2009 година дојде и “АМЕРИКАНСКА МЕЛОДИЈА” со поднаслов СОН НА СЦЕНА. И што ни понуди таа сцена? Една разиграна, рапсеана кабаретска претстава за еднократна употреба. Инспирирана од романот на Френсис С. Фитсџералд “ГОЛЕМИОТ ГЕТСБИ”, но далеку од повеќеслојноста на неговата романескност и поетика. Со површен пристап и егзибиционистички настап, ликовите со сеќавање и заборав ја заметнуваат трагата на својата вина, во бессмислата на секојдневието, колку американско толку и минато. Драматизацијата и адаптацијата се на Џон Блондел (САД) и Јетон Незирај (КОСОВО) а режијата е на самиот Џон Блондел. Иако Фитсџералд имаше што да ни остави како порака со својот роман, Џон Блондел со оваа кабаре-перформанс претстава само се наметнува со својата исфорсирана американизираност, со агонијата на одминатата романтика, предалечна за остатокот од изгладнетиот свет. Америка останува лидер на глобализацијата што е всушност само друго име на колонизацијата. Во проспектот за претставата Џон Блондел се обидува да разјасни дека со претставата го отвора прашањето “Кои сме всушност ние?”. Колку за тоа, ние си знаеме. Ама како вие стигнавте дотука? Можеби на рамењата на Фитсџералд, кој ете ако од некаде ја видеше оваа “АМЕРИКАНСКА МЕЛОДИЈА”, којзнае како ќе му прозвучеше, а “ГОЛЕМИОТ ГЕТСБИ”, можеби ќе го преименуваше во “ГОЛЕМО НИШТО”
Национализмот како феномен на транзицијата
Растејќи во средина обременетa со проблеми од секаков вид овај феномен од поодамна е присутен и во нашата земја а посебно меѓу младите.Најекспонирани во минатото па се до денес беа момците со специфичен имиџ и избричени глави кои себеси се нарекуваат скинхедси.
Во Македонија а воедно и во Битола првите скинхедси се појавија во касните 80-ти години. Дечките својот имиџ го надополнуваа со спитфаер јакни, Др Мартинс чизми, тесни фармерки, трегери и секако избричени на нула.
Претежно беа фудбалски фанови кои како идоли ги имаа пред се Англиските а исто така беа под огромно влијание на Париските скинхедси, фанови на ПСЖ. Битно е да се напомене дека не се сите скинхедси националисти. Има голема разлика од првите скинси и денешниите кои се многу повеќе политички активни и се претежно екстремни националисти а мал број се С.Х.А.Р.П. ( skinheads against racial prejudice ) односно скинхедси против расните предрасуди. Во нашата земја најмногу можат да се сретнат во Битола, Скопје, Велес, Тетово, Кочани, Охрид... каде што впрочем и се случија различнии дејствија предизвикани од нивна страна.
Покрај кукастите крстови кои осамнаа во некои од овие градови, јавноста го памети и ланскиот инцидент кога во центарот на Охрид на тезги се продаваа маици со ликот на Адолф Хитлер кои беа повлечени откога медиумите ја информираја јавноста а никој од властите и одговорните официјално не реагираше.
Најсвеж е инцидентот кој најмногу ја потресе јавноста а се случи помеѓу Комитите и Албанското население од Нерези, при што беа повредени и преведени повеќе лица. Симптоматично во целиот случај е обвинувањето од одговорни функционери за политичка злоупотреба на инволвираните во инцидентот, а воедно сите демантираат поврзаност со агресивните екстремисти. Но таму каде што има чад има и оган и се поставува прашањето дали некој свесно манипулира со младите, со цел за остварување на некои свои интереси а притоа неводејќи сметка за општата безбедност ? Разгорувајќи ги меѓуетничките тензии и играјќи на картата на екстремниот национализам сите знаеме поучени од блиското миинато на овие простори какви се катастрофални последици можат да ни се случат.
Атмосферата инаку личеше како на бојно поле на мостот обединети нации Комитите и локалното население неколку минути се каменуваа меѓусебно а беа употребени палки метални шипки па дури и секири. Во целата гужва полесно беа повредени четири граѓани од Нерези пред почетокот на натпреварот а еден случаен минувач беше повреден после натпреварот од разгневената толпа која бараше одмазда. Жителите од Нерези изјавија дека без причина биле нападнати од Комитите кои дури и влегле во нивните домови и ги малтретирале жените и децата. Според верзијата на Комитите односно нивниот водач Мики инцидентот започнал пред натпреварот кога биле нападнати Комитите а од блиските куќи излегувале по десетина особи од една куќа и тие морале да возвратат односно да се бранат. Крајниот епилог од настанот е поднесени кривични пријави за осуммина Комити додека пак мештаните од Албанска страна кои учествуваа во инцидентот добија прекршочни пријави. Во врска со инцидентот ги пренесуваме и изјавите на претставниците на политичките партии кои беа крајно контрадикторни една со друга.
„Бараме од Владата на РМ и министерката за внатрешни работи да преземат итна акција за пронаоѓање на овие лица, било тоа да се Комити, било да се други хулигански групи, истите да се соочат со правдата“, вели Бесим Догани, Нова Демократија.„Вчерашниот случај, каде една група македонски хулигани ги тепаше Албанците сред Скопје, демолираа коли, малтретираа жени и деца, личи на Кристалната вечер во Берлин, каде Нацистите нападнаа се што не е германско, демолираа коли и домови, малтретираа и убија луѓе“, изјави Иљаз Халими, ДПА.„Надлежните во МВР морале да предвидат дека при ваков спортски настан постои висок ризик од инциденти и да ги преземат сите соодветни мерки тие да бидат спречени. Полицијата потфрли и не презема соодветни мерки“, вели Емилијан Станковиќ, СДСМ. Со писмено соопштение се огласи владејачката ВМРО-ДПМНЕ. Во него се вели:„Не би сакале да поверуваме дека можеби и ова е слично сценарио за злоупотреба на навивачката група Комити од страна на поединци со длабоко криминално и матно политичко досие, како случајот од пред скоро една година кога група хулигани предводена од т.н. командант Коки, близок на СДСМ и Бранко Црвенковски, се обидоа да исценираат напад врз едно дипломатско претставништво во Република Македонија“, се вели во реакцијата на владејачката партија.Најзагрижувачки во целиот настан е ненавремената реакција од полицијата која буквално бегаше во спротивна насока од инцидентот и само среќата придонесе да нема посериозно повредени.
Пред десеттина години нашата јавноста беше запрепастена кога за првпат имаше можност да дознае за инцидентите предизвикани од овие тогаш претежно малолетни лица. Помеѓу многуте нереди и инциденти најмногу прашина се крена за сквeрнавењето на еврејските гробишта во Битола кога сликите со искршени и со свастики ишарани сакрални објекти го обиколија целиот свет, потоа нападот на ромското население кога беа демолирани неколку автомобили и стамбени објекти, а пред се палењето на Албанските и Муслиманските куќи и дуќани за време на конфликтот во 2001 година. Неофицијално во јавноста тогаш се шпекулираше дека списокот на посочените објекти им бил даден од полицијата која впрочем и воопшто не реагираше додека Битола гореше. Како што напоменавме во овие инциденти покрај полнолетни учествуваа и малолетни лица.а согласно на законските одредби, против истите беа поведени малолетнички постапки и во рамките на истите им беа изречени соодветни воспитни мерки. Што се однесува до учеснииците во палежите, против истите беше поведена истрага меѓутоа согласно со законот за амнестија кој беше потоа донесен и се однесуваше за настани случени за време на конфликтот, сторителите на овие кривични дела беа амнестирани, заради што кривичната постапка против нив беше запрена. Оштетените го заджаа своето право на надомест на причинетата штета кое потоа го остваруваа во грагјанска постапка за ндомест на штета ни изјавија од Битолското обвинителство. Исто така од овластените лица кои постапувале по овие кривиично-правни настани добивме сознанија дека во одредени случаи е отежнато докажувањето на овие кривични дела а со тоа е отежнато и нивното санкционирање, од причини што често пати оштетените односно жртвите на овие девијантни однесувања како и сведоците кои се очевидци на настаните избегнуваат да дадат свои искази и да ги посочат сторителите. Причина за ваквото однесување е нивната заплашеност од агресивното однесување на сторителите и од можната опасноста да бидат ии понатаму изложени на малтретирање и напади од нивна страна.
После неколку години дивеење и десетици инциденти, беше осуден еден од лидерите на групата на казна затвор, кога веќе не им беше интересен на службите како што цинично ќе забележи Букарски на својот блог. Неонацистички симболи во повеќе наврати се истакнувани од страна на навивачката група Чкембари од кој најекспониран беше за време на финалето од ракометниот куп во Кавадарци пред неколку години каде се вееше свастиката односно кукастиот крст а полицијата беше само нем набљудувач и не превзеде буквално ништо. После тој настан беа поведени прекршочни пријави и сега ситуацијата е посмирена во однос на изминатиот период барем со јавното промовирање на националсоцијалистички симболи на јавни места.
За да ве информираме директно која е вистинската слика за оваа појава од прва рака ви ги пренесуваме размислувањата на еден наш млад сограѓанин кој се декларира како Македонски националист.
- Патриотите носат национални симболи се удираат вгради дека ја сакаат Македонија но не превземаат ништо ... За разлика од патриотите кој според нив е секој втор во државата тие превземаат нешто и имаат свои блогови, активни се на интернет а разменуваат и летоци како и книги со националистичка содржина. Понатаму ни изјави дека младите во иднина се повеќе ќе се свртат кон патриотизамот и национализмот како реакција на се што се случува во земјата а исто така владата со своето делување односно градењто на споменици придонесува за радикализирање на ситуацијата на национална основа. Покрај Македонскиот се повеќе се радикализира и Албанскиот национализам слична е и ситуацијата со Ромите и останатите националности кои живеат во нашата земја. Преку исламската верска заедница се радикализират Ромите кои тука наоѓаат чувство на припадност а сето тоа придонесува и ние да се организираме истакнува понатаму... Сиромаштијата, невработеноста и тешката материјална состојба на семејствата доведува младите се повеќе да се свртуваат кон национализмот и носат обележја од времето на националсоцијализмот како реакција на нефункционирањето на системот. Блокадата на Македонија односно изолираноста и неможноста за патуванје во други земји и размена на идеи и искуства, во период од околу 20 години сигурно е фактор плус за радикализација на ситуациијата помеѓу младите.
Екстремните националисти не се многу организирани и за разлика од екстремните левичари кои цела Битола со графити ја испишаја, свастики или кукасти крстови има многу помалку а нивни членови не се инволвирани во пишувањето, исто плакатите за бела Македонија кои осамнаа неодамна во Битола демантираше дека се нивно дело.
Од 2001 година, после воениот конфликт Македонците се радикализираја, а македонски националистички здружениија среќавам на интернет но не знам дали се активни а во Битола има едно здружение кое во својот статут го содржи зборот, радикален но не сум запознаен со некакво екстремистичко делување на истото чие име несакаше да ни го соопшти.
,,Денес во парламентот и во владата се терористите на ОНА кои на душа носат убиства и киднапирања на недолжни граѓани а бранителите кои ги жртвуваа своите животи бранејќи ја државата сега се на улица. На Македонците му е страв да поминат во срцето на Скопје односно низ чаршијата а во Тетово и цела западна Македонија се гетоизирани и смеат да се движат само во одредени кругови сето тоа доведува до развој на национализмот и кај Македонците и никој не треба да се чуди за настаната ситуација,, ни изјави нашиот соговорник.
Понатаму разбравме дека ретко кој од неговите истомисленици се членови на некои политички партии а некои се само симпатизери на партиите со префиксот ВМРО, односно ДПМНЕ и НП.
,,Ние радикалите сакаме радикална промeна на работите и целата политика и зато не ги сакаме многу партиите а во блиска иднина имам сознанија за формирање на нов политички субјект кој ќе ги обедини сите радикални сили од земјата,,. Во врска со нивното заедничко делување и соработката со политичките партии ни изјави:
Немам некои точни сознанија и најдобро е да ги прашатe директно партиите но одредени политички партии давале поддршка на некои акции но јас немам конкретни сознанија ама од никоја партија сигурно нема да признат дека поддржуваат екстремен национализам и исто така ако имаат бројни членови со радикални ставови во своите редови сигурно нема самите да одат против своето членство што би претставувало одење против самите себеси.
Покрај пропагандата преку летоци, плакати, интернет, свои блогови каде ги промовираат своите идеи а некои применуваат држење говори и јавни настапи додека најекстремните превземаат акции како дупење на гумите на колите со Грчки регистaрски таблички но јас би преферирал за ненасилни активности освен во краен случај ...
Во однос на интернационална поврзаност имаме соработка со Хрватските националисти а Македонските националисти имаат големи врски исто со Турските националисти за разлика од Европските националисти кои се главно антиисламисти. Никој не задоволен на Балканот ниту една нација и зато тоа доведува национализмот да не стивнува.
Македонските националисти не мразат никој сакаме да ни се вратат тие делови шо биле окупирани односно Егејскиот во Грција, Пиринскиот во Бугарија како и мал дел од Албанија и да бидиме во етногеогрсфските граници и воопшто немаме против никој кој што не не гиба. Грците да не ни ги праеа овие проблеми воопшто немаше да има некој нешто против нив. Ние Македонците сме мирен народ на никој ништо не му згрешивме а бевме нападнати воопшто без никаква причина во 2001 година. Се залагаме за национална слобода односно Македонскиот народ да биди господар во својата земја и социјална правда т.е намалување на социјалните разлики меѓу луѓето во Македонија како предуслов за напредок на целата земја. Не мразиме никој ниту црнци ниту евреи само несакаме утре да има неазда од било кој како во Београд што има кварт од 300 илјади Кинези. Ние самите си имаме одпојќе проблеми така да не ни требат и увозни од надвор. Доколку дојдат странци ќе се намали цената на работната рака и со евтината работна сила од надвор како прво ќе се побуниш ти или твоите родители или било кој што работи за минималец од 5 или 6 илјади денари и доколку тоа последно прибежиште биди загрозено и некој од надвор се понуди да работи за помалку сигурно ќе дојди до општо незадоволство не само кај патриотите и националистите тука кај целиот народ. Многу малку фали да се побуни народот потребна е една единствена искра или еден мал инцидент цело незадоволство да се прелее на улиците и ситуацијата да излези од контрола резимираше нашиот соговорник пред да се разделиме заминувајќи по различни патишта но со слично чувство на незадоволство и фрустрација од ситацијата во која се наоѓаме.
Оваа сторија беше поддржана од SCOOP и Данското здружение на новинарите истражувачи.
Во Македонија а воедно и во Битола првите скинхедси се појавија во касните 80-ти години. Дечките својот имиџ го надополнуваа со спитфаер јакни, Др Мартинс чизми, тесни фармерки, трегери и секако избричени на нула.
Претежно беа фудбалски фанови кои како идоли ги имаа пред се Англиските а исто така беа под огромно влијание на Париските скинхедси, фанови на ПСЖ. Битно е да се напомене дека не се сите скинхедси националисти. Има голема разлика од првите скинси и денешниите кои се многу повеќе политички активни и се претежно екстремни националисти а мал број се С.Х.А.Р.П. ( skinheads against racial prejudice ) односно скинхедси против расните предрасуди. Во нашата земја најмногу можат да се сретнат во Битола, Скопје, Велес, Тетово, Кочани, Охрид... каде што впрочем и се случија различнии дејствија предизвикани од нивна страна.
Покрај кукастите крстови кои осамнаа во некои од овие градови, јавноста го памети и ланскиот инцидент кога во центарот на Охрид на тезги се продаваа маици со ликот на Адолф Хитлер кои беа повлечени откога медиумите ја информираја јавноста а никој од властите и одговорните официјално не реагираше.
Најсвеж е инцидентот кој најмногу ја потресе јавноста а се случи помеѓу Комитите и Албанското население од Нерези, при што беа повредени и преведени повеќе лица. Симптоматично во целиот случај е обвинувањето од одговорни функционери за политичка злоупотреба на инволвираните во инцидентот, а воедно сите демантираат поврзаност со агресивните екстремисти. Но таму каде што има чад има и оган и се поставува прашањето дали некој свесно манипулира со младите, со цел за остварување на некои свои интереси а притоа неводејќи сметка за општата безбедност ? Разгорувајќи ги меѓуетничките тензии и играјќи на картата на екстремниот национализам сите знаеме поучени од блиското миинато на овие простори какви се катастрофални последици можат да ни се случат.
Атмосферата инаку личеше како на бојно поле на мостот обединети нации Комитите и локалното население неколку минути се каменуваа меѓусебно а беа употребени палки метални шипки па дури и секири. Во целата гужва полесно беа повредени четири граѓани од Нерези пред почетокот на натпреварот а еден случаен минувач беше повреден после натпреварот од разгневената толпа која бараше одмазда. Жителите од Нерези изјавија дека без причина биле нападнати од Комитите кои дури и влегле во нивните домови и ги малтретирале жените и децата. Според верзијата на Комитите односно нивниот водач Мики инцидентот започнал пред натпреварот кога биле нападнати Комитите а од блиските куќи излегувале по десетина особи од една куќа и тие морале да возвратат односно да се бранат. Крајниот епилог од настанот е поднесени кривични пријави за осуммина Комити додека пак мештаните од Албанска страна кои учествуваа во инцидентот добија прекршочни пријави. Во врска со инцидентот ги пренесуваме и изјавите на претставниците на политичките партии кои беа крајно контрадикторни една со друга.
„Бараме од Владата на РМ и министерката за внатрешни работи да преземат итна акција за пронаоѓање на овие лица, било тоа да се Комити, било да се други хулигански групи, истите да се соочат со правдата“, вели Бесим Догани, Нова Демократија.„Вчерашниот случај, каде една група македонски хулигани ги тепаше Албанците сред Скопје, демолираа коли, малтретираа жени и деца, личи на Кристалната вечер во Берлин, каде Нацистите нападнаа се што не е германско, демолираа коли и домови, малтретираа и убија луѓе“, изјави Иљаз Халими, ДПА.„Надлежните во МВР морале да предвидат дека при ваков спортски настан постои висок ризик од инциденти и да ги преземат сите соодветни мерки тие да бидат спречени. Полицијата потфрли и не презема соодветни мерки“, вели Емилијан Станковиќ, СДСМ. Со писмено соопштение се огласи владејачката ВМРО-ДПМНЕ. Во него се вели:„Не би сакале да поверуваме дека можеби и ова е слично сценарио за злоупотреба на навивачката група Комити од страна на поединци со длабоко криминално и матно политичко досие, како случајот од пред скоро една година кога група хулигани предводена од т.н. командант Коки, близок на СДСМ и Бранко Црвенковски, се обидоа да исценираат напад врз едно дипломатско претставништво во Република Македонија“, се вели во реакцијата на владејачката партија.Најзагрижувачки во целиот настан е ненавремената реакција од полицијата која буквално бегаше во спротивна насока од инцидентот и само среќата придонесе да нема посериозно повредени.
Пред десеттина години нашата јавноста беше запрепастена кога за првпат имаше можност да дознае за инцидентите предизвикани од овие тогаш претежно малолетни лица. Помеѓу многуте нереди и инциденти најмногу прашина се крена за сквeрнавењето на еврејските гробишта во Битола кога сликите со искршени и со свастики ишарани сакрални објекти го обиколија целиот свет, потоа нападот на ромското население кога беа демолирани неколку автомобили и стамбени објекти, а пред се палењето на Албанските и Муслиманските куќи и дуќани за време на конфликтот во 2001 година. Неофицијално во јавноста тогаш се шпекулираше дека списокот на посочените објекти им бил даден од полицијата која впрочем и воопшто не реагираше додека Битола гореше. Како што напоменавме во овие инциденти покрај полнолетни учествуваа и малолетни лица.а согласно на законските одредби, против истите беа поведени малолетнички постапки и во рамките на истите им беа изречени соодветни воспитни мерки. Што се однесува до учеснииците во палежите, против истите беше поведена истрага меѓутоа согласно со законот за амнестија кој беше потоа донесен и се однесуваше за настани случени за време на конфликтот, сторителите на овие кривични дела беа амнестирани, заради што кривичната постапка против нив беше запрена. Оштетените го заджаа своето право на надомест на причинетата штета кое потоа го остваруваа во грагјанска постапка за ндомест на штета ни изјавија од Битолското обвинителство. Исто така од овластените лица кои постапувале по овие кривиично-правни настани добивме сознанија дека во одредени случаи е отежнато докажувањето на овие кривични дела а со тоа е отежнато и нивното санкционирање, од причини што често пати оштетените односно жртвите на овие девијантни однесувања како и сведоците кои се очевидци на настаните избегнуваат да дадат свои искази и да ги посочат сторителите. Причина за ваквото однесување е нивната заплашеност од агресивното однесување на сторителите и од можната опасноста да бидат ии понатаму изложени на малтретирање и напади од нивна страна.
После неколку години дивеење и десетици инциденти, беше осуден еден од лидерите на групата на казна затвор, кога веќе не им беше интересен на службите како што цинично ќе забележи Букарски на својот блог. Неонацистички симболи во повеќе наврати се истакнувани од страна на навивачката група Чкембари од кој најекспониран беше за време на финалето од ракометниот куп во Кавадарци пред неколку години каде се вееше свастиката односно кукастиот крст а полицијата беше само нем набљудувач и не превзеде буквално ништо. После тој настан беа поведени прекршочни пријави и сега ситуацијата е посмирена во однос на изминатиот период барем со јавното промовирање на националсоцијалистички симболи на јавни места.
За да ве информираме директно која е вистинската слика за оваа појава од прва рака ви ги пренесуваме размислувањата на еден наш млад сограѓанин кој се декларира како Македонски националист.
- Патриотите носат национални симболи се удираат вгради дека ја сакаат Македонија но не превземаат ништо ... За разлика од патриотите кој според нив е секој втор во државата тие превземаат нешто и имаат свои блогови, активни се на интернет а разменуваат и летоци како и книги со националистичка содржина. Понатаму ни изјави дека младите во иднина се повеќе ќе се свртат кон патриотизамот и национализмот како реакција на се што се случува во земјата а исто така владата со своето делување односно градењто на споменици придонесува за радикализирање на ситуацијата на национална основа. Покрај Македонскиот се повеќе се радикализира и Албанскиот национализам слична е и ситуацијата со Ромите и останатите националности кои живеат во нашата земја. Преку исламската верска заедница се радикализират Ромите кои тука наоѓаат чувство на припадност а сето тоа придонесува и ние да се организираме истакнува понатаму... Сиромаштијата, невработеноста и тешката материјална состојба на семејствата доведува младите се повеќе да се свртуваат кон национализмот и носат обележја од времето на националсоцијализмот како реакција на нефункционирањето на системот. Блокадата на Македонија односно изолираноста и неможноста за патуванје во други земји и размена на идеи и искуства, во период од околу 20 години сигурно е фактор плус за радикализација на ситуациијата помеѓу младите.
Екстремните националисти не се многу организирани и за разлика од екстремните левичари кои цела Битола со графити ја испишаја, свастики или кукасти крстови има многу помалку а нивни членови не се инволвирани во пишувањето, исто плакатите за бела Македонија кои осамнаа неодамна во Битола демантираше дека се нивно дело.
Од 2001 година, после воениот конфликт Македонците се радикализираја, а македонски националистички здружениија среќавам на интернет но не знам дали се активни а во Битола има едно здружение кое во својот статут го содржи зборот, радикален но не сум запознаен со некакво екстремистичко делување на истото чие име несакаше да ни го соопшти.
,,Денес во парламентот и во владата се терористите на ОНА кои на душа носат убиства и киднапирања на недолжни граѓани а бранителите кои ги жртвуваа своите животи бранејќи ја државата сега се на улица. На Македонците му е страв да поминат во срцето на Скопје односно низ чаршијата а во Тетово и цела западна Македонија се гетоизирани и смеат да се движат само во одредени кругови сето тоа доведува до развој на национализмот и кај Македонците и никој не треба да се чуди за настаната ситуација,, ни изјави нашиот соговорник.
Понатаму разбравме дека ретко кој од неговите истомисленици се членови на некои политички партии а некои се само симпатизери на партиите со префиксот ВМРО, односно ДПМНЕ и НП.
,,Ние радикалите сакаме радикална промeна на работите и целата политика и зато не ги сакаме многу партиите а во блиска иднина имам сознанија за формирање на нов политички субјект кој ќе ги обедини сите радикални сили од земјата,,. Во врска со нивното заедничко делување и соработката со политичките партии ни изјави:
Немам некои точни сознанија и најдобро е да ги прашатe директно партиите но одредени политички партии давале поддршка на некои акции но јас немам конкретни сознанија ама од никоја партија сигурно нема да признат дека поддржуваат екстремен национализам и исто така ако имаат бројни членови со радикални ставови во своите редови сигурно нема самите да одат против своето членство што би претставувало одење против самите себеси.
Покрај пропагандата преку летоци, плакати, интернет, свои блогови каде ги промовираат своите идеи а некои применуваат држење говори и јавни настапи додека најекстремните превземаат акции како дупење на гумите на колите со Грчки регистaрски таблички но јас би преферирал за ненасилни активности освен во краен случај ...
Во однос на интернационална поврзаност имаме соработка со Хрватските националисти а Македонските националисти имаат големи врски исто со Турските националисти за разлика од Европските националисти кои се главно антиисламисти. Никој не задоволен на Балканот ниту една нација и зато тоа доведува национализмот да не стивнува.
Македонските националисти не мразат никој сакаме да ни се вратат тие делови шо биле окупирани односно Егејскиот во Грција, Пиринскиот во Бугарија како и мал дел од Албанија и да бидиме во етногеогрсфските граници и воопшто немаме против никој кој што не не гиба. Грците да не ни ги праеа овие проблеми воопшто немаше да има некој нешто против нив. Ние Македонците сме мирен народ на никој ништо не му згрешивме а бевме нападнати воопшто без никаква причина во 2001 година. Се залагаме за национална слобода односно Македонскиот народ да биди господар во својата земја и социјална правда т.е намалување на социјалните разлики меѓу луѓето во Македонија како предуслов за напредок на целата земја. Не мразиме никој ниту црнци ниту евреи само несакаме утре да има неазда од било кој како во Београд што има кварт од 300 илјади Кинези. Ние самите си имаме одпојќе проблеми така да не ни требат и увозни од надвор. Доколку дојдат странци ќе се намали цената на работната рака и со евтината работна сила од надвор како прво ќе се побуниш ти или твоите родители или било кој што работи за минималец од 5 или 6 илјади денари и доколку тоа последно прибежиште биди загрозено и некој од надвор се понуди да работи за помалку сигурно ќе дојди до општо незадоволство не само кај патриотите и националистите тука кај целиот народ. Многу малку фали да се побуни народот потребна е една единствена искра или еден мал инцидент цело незадоволство да се прелее на улиците и ситуацијата да излези од контрола резимираше нашиот соговорник пред да се разделиме заминувајќи по различни патишта но со слично чувство на незадоволство и фрустрација од ситацијата во која се наоѓаме.
Оваа сторија беше поддржана од SCOOP и Данското здружение на новинарите истражувачи.
AC DC во Белград
Осеќаш како се приближува возот и за момент пред нас локомотивата и нормално се слушаат првите рифовски звуци на Џипсон Л С Ангусовата гитара и шоуто започна со Рокенроловиот Воз. Прекрасен настап, но овде имаше и светлосни ефекти одлични, а камбаната постојано ја пратеше огрмен рефлектор која зад сцната фрлаше огромна сенка. А на земјата Brian Johnson вози тенк се разбира како и авионот со натпис на логото, како и брод воен на море кој го управува останатите членови од бендот. Овај концер интересно имаше промотивен карактер како и што на самиот старт и започна па повторно нова нумера, четвртата од новото остварување Anything Goes. Не шокираат во позитивна смисла цела вечер, секоја им чес неуморни се им се восхитуваме и уживаме во уште една прекрасна нумера You Shook Me All Night Long.
На ред е мега хитот кој од самата почеток на нивната кариера ја извадоја во две верзии од 1974 како европска верзија така и за австралискиот пазар , нумерата со која и се пробија T.N.T. е овде Ангус презентираше стиптист способноссти прво ја фрли кецељата( Школската наметка), па потоа вратоврската црвена, па ја извади белата кошула и ги откри страмежливите влакна на градите. А со ракавот си поигра помеѓу колената. И на крајот ги симна се разбира и кратките пантолони и го покажа својот задник но овој пат покриен со бели боксерки на кои беше напишано логото на бендот со громот. Вистински динамит дури од три страни парната локомотива со црвениот рог која постојано ја красеше бината излегуваа пламен како од предниот дел така и од страничниот и од тркалата, а оџакот постојано чадеше . Брајан најавува ние имаме божица на сцената и во тој момен се дуе дваесет метарска кукла на фарбана плавуша во црвени мрежести хулахопки во кои има амерички долари со големи гради и огромен црвен градник како две црвени месечини кои сјајат на бината во кој исто така има долари . Нека биде гитара па би гитарата на Angus Young. Нека биде тапанот па би ... Нека биде: Let There Be Rock ! И би. Овде Ангус истрча до центарот на тереннот се разбира со гитарата кој беше поврзан со бината и тоа со свирење и таму го чекаше платформа која го крена во воздух десетина метри, која како мал ринг со свирење се прпелкаше во него со долго соло. И на крајот од оваа нумера не одустоија со величенствен, гигански дож од конфети. И после тоа ја нупиштија бината. Од средината на бината се отвора отвор како да е тоа деветиот круг од кого како од адот да излегуваат големи пламени јазици кои се спремни да ги проголтаат вистинските грешници, а од нив излегува целиот осветлен во црвена боја со рогови рок херојот и ги свири првите рифови од мегахитот Highway To Hell. Одблеснува црвената светлина од главите од роговите на хард рок фановите.
На едни им светат постојано, а на некои наизменично прво едниот па потоа другиот рог, а на трети им светат и им се гасат истовремено. Кој да го сценирал ова неможел да го планира и вака феноменално да го осмисли. И за на крај не почестуваат со финалната на кој и наизбирлите сладокусци се задоволени. Со истоимената нумера од истоимениот албум For Those About To Rock. Еуфорија несекојдневен спектакал.И крајот уште повеличествен кралевски огномет, Искрено ноќта беше претворен во ден. Иако ги гледам по втор пат и тоа после осумнаесет години ништо од тој концерт не избледело, а камо ли од овај спектакал кој уште многу ќе го спомнувам со надеж дека некој друг ќе го надмине иако во тоа се сомневам. Замислете иако толку многу возрасни тие истрчаа и издржаа еден маратон посебно вокалистот Брајан и гитаристот вечно младиот Ангус кој иако ја губи косата не ја губи кондицијата и баратањето со величествениот инструмент божји - гитарата. Ги очекував постојано се борев за позиција, но навистина повторно не се појавија и ништо во публиката не фрлија. For those about to rock - we salute you!
На ред е мега хитот кој од самата почеток на нивната кариера ја извадоја во две верзии од 1974 како европска верзија така и за австралискиот пазар , нумерата со која и се пробија T.N.T. е овде Ангус презентираше стиптист способноссти прво ја фрли кецељата( Школската наметка), па потоа вратоврската црвена, па ја извади белата кошула и ги откри страмежливите влакна на градите. А со ракавот си поигра помеѓу колената. И на крајот ги симна се разбира и кратките пантолони и го покажа својот задник но овој пат покриен со бели боксерки на кои беше напишано логото на бендот со громот. Вистински динамит дури од три страни парната локомотива со црвениот рог која постојано ја красеше бината излегуваа пламен како од предниот дел така и од страничниот и од тркалата, а оџакот постојано чадеше . Брајан најавува ние имаме божица на сцената и во тој момен се дуе дваесет метарска кукла на фарбана плавуша во црвени мрежести хулахопки во кои има амерички долари со големи гради и огромен црвен градник како две црвени месечини кои сјајат на бината во кој исто така има долари . Нека биде гитара па би гитарата на Angus Young. Нека биде тапанот па би ... Нека биде: Let There Be Rock ! И би. Овде Ангус истрча до центарот на тереннот се разбира со гитарата кој беше поврзан со бината и тоа со свирење и таму го чекаше платформа која го крена во воздух десетина метри, која како мал ринг со свирење се прпелкаше во него со долго соло. И на крајот од оваа нумера не одустоија со величенствен, гигански дож од конфети. И после тоа ја нупиштија бината. Од средината на бината се отвора отвор како да е тоа деветиот круг од кого како од адот да излегуваат големи пламени јазици кои се спремни да ги проголтаат вистинските грешници, а од нив излегува целиот осветлен во црвена боја со рогови рок херојот и ги свири првите рифови од мегахитот Highway To Hell. Одблеснува црвената светлина од главите од роговите на хард рок фановите.
На едни им светат постојано, а на некои наизменично прво едниот па потоа другиот рог, а на трети им светат и им се гасат истовремено. Кој да го сценирал ова неможел да го планира и вака феноменално да го осмисли. И за на крај не почестуваат со финалната на кој и наизбирлите сладокусци се задоволени. Со истоимената нумера од истоимениот албум For Those About To Rock. Еуфорија несекојдневен спектакал.И крајот уште повеличествен кралевски огномет, Искрено ноќта беше претворен во ден. Иако ги гледам по втор пат и тоа после осумнаесет години ништо од тој концерт не избледело, а камо ли од овај спектакал кој уште многу ќе го спомнувам со надеж дека некој друг ќе го надмине иако во тоа се сомневам. Замислете иако толку многу возрасни тие истрчаа и издржаа еден маратон посебно вокалистот Брајан и гитаристот вечно младиот Ангус кој иако ја губи косата не ја губи кондицијата и баратањето со величествениот инструмент божји - гитарата. Ги очекував постојано се борев за позиција, но навистина повторно не се појавија и ништо во публиката не фрлија. For those about to rock - we salute you!
Интервју со Никола Димитровски
Имавме чест да разговараме со еден од организаторите на фестивалот, Никола Димитровски кој даде свое видување за овогодинешното издание на АКТО
Блок: Колку сте задоволни со текот на фестивалот и посетеноста?
Никола Димитровски:Добро е што од година до година фестивалот станува се по посетен и се по организиран. Ова ни е четврта година од одржувањето на фестивалот. Секоја година и запазуваме принципите на фестивалот на кои што се темели самиот фестивал а тоа се: темата на фестивалот која одлучивме оваа година да биде поколенија. Второто е, нормално, локациите што ги избираме да бидат алтернативни локации, каде што се изведуваат настани како музички настани, уметнички дела, перформанси кои не се вообичаени. Значи го пренесуваме самото дело како готово и го трансформираме во друг простор.
Блок: Зошто оваа година акцентот е ставен врз визуелните уметности, пред се театарот?
Никола Димитровски:Во принцип сакаме фестивалот да го одвоиме од размислувањето на некои луѓе кои што можеби повеќе го имаат сфатено фестивалот како музички фестивал. Сепак се работи за фестивал на современа уметност. Тоа опфаќа музика, изведувачки уметности, теорија на култура и визуелни уметности. Значи сите тие четири сегменти на фестивалот сакаме да бидат подеднакво опфатени, иако можеби за публиката најатрактивен дел е музиката и затоа секогаш најмногу сака да ја следи музичката програма. Сепак ние дел од буџетот на овогодинешниот фестивал одвоивме за продукција на наша претстава, што мислам дека да се направи продукција во ова време на рецесија и економски проблеми е голем потфат. Значи донесовме реномиран режисер од Хрватска, Младен Вукич Фејџа, кој заедно со пет актери од Македонија, Петар Арсовски, Илина Чоревска.
Блок: Отприлика колку од буџетот одвоивте за театарската претстава?
Никола Димитровски:Не можам да ви кажам конкретно. Сепак рачунајте дека тие актери и режисер беа тука, работеа околу петнаесет-дваесет дена. Може да се каже дека се одвои третина или четвртина од средствата, која беше употребена за да се продуцира таа претстава. Но сепак сметаме дека сето тоа се исплати, се направи една квалитетна претстава чиј живот ќе продолжи понатаму. Премиерата беше на отварањето на овој фестивал.
Блок:Дали претставата ќе се игра на други места?
Никола Димитровски:Имаме план претставата да се прикажува и понатаму, да учествува на други фестивали, во други градови, во други држави. Значи да не згасне животот на претставата со премиерата на почетоткот на фестивалот.
Сакавме да биде сериозна претстава изработена со професионални актери и режисер и сценографија. Тоа беше прва цел во однос на претставата. Мислам дека допре до публиката со својата невообичаеност за голем дел од оние кои ја гледаа. Знаеме дека беше ограничен бројот на луѓето. Се потрудивме да има и премиера и претпремиера, само поголем број на актери да присуствуват на неа.
Блок: Кажи ни нешто за релацијата помеѓу поколенијата и настаните во текот на фестивалот.
Никола Димитровски: Темата на фестивалот е поврзана со визуелните уметници, кои своите дела ѓи подготвуваат индивидуално за фестивалот и во однос на темата се водат и тие самите. Но сепак врската норално може да се пронајди како во претставата ,,Разбојници,, која што има голема поврзаност во приказната за таткото и неговите синови-тоа има поврзаност со темата ,,поколенија,,
Блок: А во однос на другите активности?
Никола Димитровски:Во однос на другите активности, поврзаноста и со локациите. Затоа за овој фестивал како место го одбравме култното битолско кафе ,,Висаж,,. За самиот тој настан се поврзаа се поврзаа многу генерации кои во последните петнаесет години поделиле многу добри моменти. И во никој случај, иако некои од луѓето сфатија дека ние сакаме да поттикнеме некоја носталгија – како било порано, па да го вратиме истото. Сепак ние сакавме да му дадеме нов дух на местото, значи да го вратиме местот за една вечер. Значи во ова време и на ова место, без разлика на цела носталгија со некаква поврзаност на сите тие генерации за една вечер повторно да се вратат на тоа место.
Блок:Дали сметате дека Битола заслужува некој алтернативен културен простор и како АКТО дали би се нафатиле да има програма во текот на целата година?
Никола Димитровски:Јас можам да ви кажам дека Битола како град заслужува многу, сепак само ние кои го организираме фестивалот знаеме кој напор е да се изведи самиот фестивал од идеја до предпродукција, продукција, реализација и завршна фаза.
Блок:Дали би вложиле енергија за да има такво место?
Никола Димитровски:За тоа треба разбирање. Ете за овој фестивал имаме поддржка од општината, но сепак треба повеќе спонзори, разбирање и најмногу поддржка од публиката. Без поддржка не може да се реализира фестивалот. За нашиот фестивал не е доволно да се привлечи само битолската публика, туку да ја привлачиме и пошироката публика. Конкретно денес беше организиран АКТО превоз со воз. Со еден бесплатен вагон од Скопје имаше журка во возот. И многу луѓе од Скопје се сега тука за фестивалот. АКТО е единствен фестивал со ваков карактер во државата и е еден од неколкуте фестивали кои егзистираат толку долго во нашиот град. Мислам не само ние како организација туку и тие кои помагаат сме околу педесет луѓе, туку и сите оние кои кои ја сакаат уметноста и сегментите опфатени на АКТО фестивалот, тие навистина сакаат да живее културата во градот и сакаат на било кој начин да го поддржат, на пример со посета на настаните.
Блок:Не интересира дали подарежливи
се фондациите или спонзорите?
Никола Димитровски:Не можам да кажам колку кошта фестивалот. Доколку се собери цела енергија што ја влож
ваме во фестивалот како и време и напор средства и труд тогаш мислам дека е бесценето да се зборува за финансиски средства. Сите ние се трудиме и сакаме да ги поместиме границите на возможното. Значи се она што изгледа невозможно, да се обезбеди некоја локација, одредена група и настан. На пример оваа година беа рачно израбтени петсто постери. Од тоа можете да видите колку труд се вложува.
Блок:Дали мислите дека е толку битно да има толку постери?
Никола Димитровски: Ние сакаме фестивалот да има одреден имиџ. Квалитет на програма, дизајн, настани. Значи не ни е важно само да донесеме некоја група. Ние сакаме да има некој препознатлив знак што ќе го истакне АКТО фестивалот. Самиот фестивал станува бренд и се трудиме работите кои можат да се изведат просто да се изведат посложено.
Блок:Да ни кажете нешто за локациите. Имаше примедби дека во официјалните флаери за повеке настани пишува ,,ексклузивен простор,, или јавна локација и небеше баш лесно да се пронајдат.
Никола Димитровски:Се потрудивме оваа година граѓаните да бидат максимално информирани. Единствено не беше откриена локацијата за изложбата на бугарските уметници која се викаше ,,Шпионка,, но не затоа што сакавме да ја скриеме локацијата, самите уметници сакаа кога ќе дојдат да одберат место. Сите други локаци беа откриени. Втората изложба на визуелни уметности ќе биде во свиората и ќе биде со преку петнаесет уметници од Балканот. И сигурен сум дека сите што ќе ја посетат таа изложба ќе бидат импресионирани.
Блок: А имаше и некои промени. На пример куклената претстава не беше на железничка станица.
Никола Димитровски: Двете промени кои се случија беа поради временските услови. Затоа што е дождливо време не можиме да одржиме настан надвор. Ние се трудиме да ги задржиме локациите, но имаме за сите локации и втора варијанта за во случај на лоши временски услови.
Блок: Можи да ни кажите нешто за музиката?
Никола Димитровски:Оваа година се потрудивме да донесиме квалитетна музика од Македонија и балканските простори.
Блок :Кој изведувач мислите дека е највлијателен.
Никола Димитровски:Мислам дека интересен ќе биде бендот од Србија кој носи нов бран на панк алтернативен звук. Оваа група беа учесници на овогодинешниот ,,Егзит,, фестивал, во Битола гостуваат прв пат, Важно е дека АКТО фестивалот е на нивната агенда и сакаат на овој фестивал да го промовират својот нов албум. И има бенд од Скопје со многу хитови меѓу кои една песна беше одбрана за хит на годината на радио 103, тука се нормално и локалните диџеи Сашо Рејсид, Горан Тек, Никола Кунич. Значи иако ке има музика од пошироко, мора да се промовираат и локални артисти. Многу од нив веќе имаат оставено белег по своите кариери. Би ја спомнал и DJ Илина Анѓел која доаѓа од Скопје, позната е по својот проект ,,Видео Дром,, кој што го изведува во многу локали низ Македонија и за крај ,,Ектр Ван,, тие се двајца диџеи од Грција. Тие го организираат еден од најголемите фестивали за електронска музика на Балканот. На овој фестивал тие ќе оддржат работилница и промоција на нивниот фестивал кој што се оддржува во Септември. Исто така имаме одложен настан кој ќе се одржи во самата зоолошка градина.
Блок:Некоја порака за крај?
Никола Димитровски:За крај сакам да се заблагодарам пред се на сите кои го помогнаа фестивалот. Волонтери, тим на продукција, некои кои овие шест дена работеа напорно. И би сакал да апелирам до битолската публика да го цени фестивалот, да го подржува и да направи се за фестивалот да живее и понатаму.
Блок: Колку сте задоволни со текот на фестивалот и посетеноста?
Никола Димитровски:Добро е што од година до година фестивалот станува се по посетен и се по организиран. Ова ни е четврта година од одржувањето на фестивалот. Секоја година и запазуваме принципите на фестивалот на кои што се темели самиот фестивал а тоа се: темата на фестивалот која одлучивме оваа година да биде поколенија. Второто е, нормално, локациите што ги избираме да бидат алтернативни локации, каде што се изведуваат настани како музички настани, уметнички дела, перформанси кои не се вообичаени. Значи го пренесуваме самото дело како готово и го трансформираме во друг простор.
Блок: Зошто оваа година акцентот е ставен врз визуелните уметности, пред се театарот?
Никола Димитровски:Во принцип сакаме фестивалот да го одвоиме од размислувањето на некои луѓе кои што можеби повеќе го имаат сфатено фестивалот како музички фестивал. Сепак се работи за фестивал на современа уметност. Тоа опфаќа музика, изведувачки уметности, теорија на култура и визуелни уметности. Значи сите тие четири сегменти на фестивалот сакаме да бидат подеднакво опфатени, иако можеби за публиката најатрактивен дел е музиката и затоа секогаш најмногу сака да ја следи музичката програма. Сепак ние дел од буџетот на овогодинешниот фестивал одвоивме за продукција на наша претстава, што мислам дека да се направи продукција во ова време на рецесија и економски проблеми е голем потфат. Значи донесовме реномиран режисер од Хрватска, Младен Вукич Фејџа, кој заедно со пет актери од Македонија, Петар Арсовски, Илина Чоревска.
Блок: Отприлика колку од буџетот одвоивте за театарската претстава?
Никола Димитровски:Не можам да ви кажам конкретно. Сепак рачунајте дека тие актери и режисер беа тука, работеа околу петнаесет-дваесет дена. Може да се каже дека се одвои третина или четвртина од средствата, која беше употребена за да се продуцира таа претстава. Но сепак сметаме дека сето тоа се исплати, се направи една квалитетна претстава чиј живот ќе продолжи понатаму. Премиерата беше на отварањето на овој фестивал.
Блок:Дали претставата ќе се игра на други места?
Никола Димитровски:Имаме план претставата да се прикажува и понатаму, да учествува на други фестивали, во други градови, во други држави. Значи да не згасне животот на претставата со премиерата на почетоткот на фестивалот.
Сакавме да биде сериозна претстава изработена со професионални актери и режисер и сценографија. Тоа беше прва цел во однос на претставата. Мислам дека допре до публиката со својата невообичаеност за голем дел од оние кои ја гледаа. Знаеме дека беше ограничен бројот на луѓето. Се потрудивме да има и премиера и претпремиера, само поголем број на актери да присуствуват на неа.
Блок: Кажи ни нешто за релацијата помеѓу поколенијата и настаните во текот на фестивалот.
Никола Димитровски: Темата на фестивалот е поврзана со визуелните уметници, кои своите дела ѓи подготвуваат индивидуално за фестивалот и во однос на темата се водат и тие самите. Но сепак врската норално може да се пронајди како во претставата ,,Разбојници,, која што има голема поврзаност во приказната за таткото и неговите синови-тоа има поврзаност со темата ,,поколенија,,
Блок: А во однос на другите активности?
Никола Димитровски:Во однос на другите активности, поврзаноста и со локациите. Затоа за овој фестивал како место го одбравме култното битолско кафе ,,Висаж,,. За самиот тој настан се поврзаа се поврзаа многу генерации кои во последните петнаесет години поделиле многу добри моменти. И во никој случај, иако некои од луѓето сфатија дека ние сакаме да поттикнеме некоја носталгија – како било порано, па да го вратиме истото. Сепак ние сакавме да му дадеме нов дух на местото, значи да го вратиме местот за една вечер. Значи во ова време и на ова место, без разлика на цела носталгија со некаква поврзаност на сите тие генерации за една вечер повторно да се вратат на тоа место.
Блок:Дали сметате дека Битола заслужува некој алтернативен културен простор и како АКТО дали би се нафатиле да има програма во текот на целата година?
Никола Димитровски:Јас можам да ви кажам дека Битола како град заслужува многу, сепак само ние кои го организираме фестивалот знаеме кој напор е да се изведи самиот фестивал од идеја до предпродукција, продукција, реализација и завршна фаза.
Блок:Дали би вложиле енергија за да има такво место?
Никола Димитровски:За тоа треба разбирање. Ете за овој фестивал имаме поддржка од општината, но сепак треба повеќе спонзори, разбирање и најмногу поддржка од публиката. Без поддржка не може да се реализира фестивалот. За нашиот фестивал не е доволно да се привлечи само битолската публика, туку да ја привлачиме и пошироката публика. Конкретно денес беше организиран АКТО превоз со воз. Со еден бесплатен вагон од Скопје имаше журка во возот. И многу луѓе од Скопје се сега тука за фестивалот. АКТО е единствен фестивал со ваков карактер во државата и е еден од неколкуте фестивали кои егзистираат толку долго во нашиот град. Мислам не само ние како организација туку и тие кои помагаат сме околу педесет луѓе, туку и сите оние кои кои ја сакаат уметноста и сегментите опфатени на АКТО фестивалот, тие навистина сакаат да живее културата во градот и сакаат на било кој начин да го поддржат, на пример со посета на настаните.
Блок:Не интересира дали подарежливи
се фондациите или спонзорите?
Никола Димитровски:Не можам да кажам колку кошта фестивалот. Доколку се собери цела енергија што ја влож
ваме во фестивалот како и време и напор средства и труд тогаш мислам дека е бесценето да се зборува за финансиски средства. Сите ние се трудиме и сакаме да ги поместиме границите на возможното. Значи се она што изгледа невозможно, да се обезбеди некоја локација, одредена група и настан. На пример оваа година беа рачно израбтени петсто постери. Од тоа можете да видите колку труд се вложува.
Блок:Дали мислите дека е толку битно да има толку постери?
Никола Димитровски: Ние сакаме фестивалот да има одреден имиџ. Квалитет на програма, дизајн, настани. Значи не ни е важно само да донесеме некоја група. Ние сакаме да има некој препознатлив знак што ќе го истакне АКТО фестивалот. Самиот фестивал станува бренд и се трудиме работите кои можат да се изведат просто да се изведат посложено.
Блок:Да ни кажете нешто за локациите. Имаше примедби дека во официјалните флаери за повеке настани пишува ,,ексклузивен простор,, или јавна локација и небеше баш лесно да се пронајдат.
Никола Димитровски:Се потрудивме оваа година граѓаните да бидат максимално информирани. Единствено не беше откриена локацијата за изложбата на бугарските уметници која се викаше ,,Шпионка,, но не затоа што сакавме да ја скриеме локацијата, самите уметници сакаа кога ќе дојдат да одберат место. Сите други локаци беа откриени. Втората изложба на визуелни уметности ќе биде во свиората и ќе биде со преку петнаесет уметници од Балканот. И сигурен сум дека сите што ќе ја посетат таа изложба ќе бидат импресионирани.
Блок: А имаше и некои промени. На пример куклената претстава не беше на железничка станица.
Никола Димитровски: Двете промени кои се случија беа поради временските услови. Затоа што е дождливо време не можиме да одржиме настан надвор. Ние се трудиме да ги задржиме локациите, но имаме за сите локации и втора варијанта за во случај на лоши временски услови.
Блок: Можи да ни кажите нешто за музиката?
Никола Димитровски:Оваа година се потрудивме да донесиме квалитетна музика од Македонија и балканските простори.
Блок :Кој изведувач мислите дека е највлијателен.
Никола Димитровски:Мислам дека интересен ќе биде бендот од Србија кој носи нов бран на панк алтернативен звук. Оваа група беа учесници на овогодинешниот ,,Егзит,, фестивал, во Битола гостуваат прв пат, Важно е дека АКТО фестивалот е на нивната агенда и сакаат на овој фестивал да го промовират својот нов албум. И има бенд од Скопје со многу хитови меѓу кои една песна беше одбрана за хит на годината на радио 103, тука се нормално и локалните диџеи Сашо Рејсид, Горан Тек, Никола Кунич. Значи иако ке има музика од пошироко, мора да се промовираат и локални артисти. Многу од нив веќе имаат оставено белег по своите кариери. Би ја спомнал и DJ Илина Анѓел која доаѓа од Скопје, позната е по својот проект ,,Видео Дром,, кој што го изведува во многу локали низ Македонија и за крај ,,Ектр Ван,, тие се двајца диџеи од Грција. Тие го организираат еден од најголемите фестивали за електронска музика на Балканот. На овој фестивал тие ќе оддржат работилница и промоција на нивниот фестивал кој што се оддржува во Септември. Исто така имаме одложен настан кој ќе се одржи во самата зоолошка градина.
Блок:Некоја порака за крај?
Никола Димитровски:За крај сакам да се заблагодарам пред се на сите кои го помогнаа фестивалот. Волонтери, тим на продукција, некои кои овие шест дена работеа напорно. И би сакал да апелирам до битолската публика да го цени фестивалот, да го подржува и да направи се за фестивалот да живее и понатаму.
Subscribe to:
Posts (Atom)