Животот прави драми, писателите ги препишуваат а театрите ги изведуваат. Само каде се тука директорите?!!! Според последното непријатно искуство на БИТОЛСКИОТ НАРОДЕН ТЕАТАР, тие се за да прават долгови. Така и тие остануваат запаметени по нешто, со трагата што ја оставаат зад себе. А според последните пресметки, тие се заокружени на околу три милиони денари заостанат долг (50 000 Евра) од последните директорувања во овој театар.Овде не е вкалкулирана сумата од епилогот со судскиот процес кој е во тек, за незавршената претстава “Алкмеон од Коринт”.
Секоја трага што смрди на пари и откази, според ревизорските истраги, најчесто е поврзана со лични незаконски замешателства. Во секоја правна држава, во која се применуваат законите и се ценат парите на нивните даночни обврзници, одлеаните пари со далавери се расчистуваат до крај и секој поименично се терети за оставената незаконска трага. А кај нас??? Во оваа држава со р е ф е р е н ц а , со која уште ЕДНООКИОТ не задолжи и ни вети дека тоа ќе се реши за петнаесет дена, тоа се решава поинаку. Со ветувања и секакви можни оправдувања, и онака помалите учат од поголемите. Бидејќи директорите се регрутираат од партиските ешалони на власт, очигледно е дека и оваа финансиска дупка ќе исчезне како дупка во вода. А тие кои нема што да празнат, останува да прават нешто друго, макар и креативно. За сонот на артистот да стани режисер, потоа градоначалник, па дури и претседател, само небото е граница. Човечката амбиција е предизвик со видливи резултати. Уште по очигледни ако се тука пред нас на сцената. Токму таков успешен обид имаше и младиот Мартин Мирчевски на 11 Декември 2009 година со неговата адаптација и режија на Гогољевиот “РЕВИЗОР”. Режисерски потфат достоен за почит. Современо и динамично, пренесено со визурата на сегашниот ритам на живеењето, иако е ова драма од пред 173 години. Проектот е работен во амбиент на рестрикција, но тоа како да беше само уште поголем предизвик за креативните потенцијали на самиот режисер и целата инзвонредна екипа, кои го вадеа максимумот од сето она што можеше да се извади, од нив самите и од сценскиот простор, во декорот од рацинализирани, дури и елементарно навестени успешни инпровизации на сценографијата. Тоа е потврда за она што беше речено и на самата прес-конференција за овој проект дека е ова “проект од љубов и со љубов од сите учесници во него”. А таа љубов и тоа како беше успешно пренесена до аудиториумот кој ја следеше. Бурниот и искрен аплауз на крајот од претставата, беше одглас за сето видено, затоа што имаше и со што да ги плени симпатиите на публиката. Иако ова е прв режисерски обид на младиот актер Мартин Мирчевски, сепак беше зрела поставка, што ја номинира како х и т п р е т с т а в а во репертоарската понуда на БИТОЛСКИОТ НАРОДЕН ТЕАТАР. И самата успешна прес-конференција, со вистински сменет професионален однос кон новинарите и медиумите, навестува многу поуспешен пристап и кон помногубројната публика. Збирот од сите мали нешта ја прави големата работа, успехот или неуспехот. Вршителот на должноста директор на оваа куќа Мимоза Бакиевска, очигледно знае како да се однесува со многу нешта, за кои нејзините предходници или не знаеја или на сакаа професионално да се однесуваат како што треба, и затоа завршија така како што завршија. Најевтино се учи од туѓите грешки, затоа се некои и така успешни .
За уште една убава пригода имавме повод да се увериме на педесетата јубилејна изведба на “ОБЅРНИ СЕ ВО ГНЕВОТ” од Џон Озборн. Премиерната изведба беше на 16 Мај 2007 година, одеше во текот на 2008, цела 2009 година и стигна до 17 Декември на својата педесетница. Ништо необично ако се знае дека е тоа познат текст на реномиран автор. Меѓутоа, овај пат, се работи за успешно изведувана изведувана претстава што беше дипломска работа од ФАКУЛТЕТОТ ЗА ДРАМСКИ УМЕТНОСТИ во Скопје, отсек театарска режија, на нашиот млад сограѓанин Јован Ристовски, и негова успешна одбрана со десетка, што е очигледна потврда со опстојувањето на претставата во тековниот репертоар на овај театар. Финансиските проблеми од секогаш ја ограничувале уметноста, ама со креативните творци никогаш не сме оскудувале на овие наши простори. Младите образовни кадри доаѓаат со нови идеи и погледи кон уметноста. Само како ќе бидат пречекани???
Со празни трезори и ревизори кои излегле од перото на Гогољ, или по партиски диктат од оние кои ги испратиле да ја заметнат трагата на нивните послушници.
Сепак низ времето опстојува она што квалитетот го просејува.
Љ у п ч о В е л ј а н о в
Tuesday, January 19, 2010
Бум на Таксират !
Во буквална смисла на зборот оваа година најдобриот зимски фестивал на блаканот а сигурно и пошироко доживеа вистински БУМ ! За некој сосема очекувано за некои дежурни скептици изненадување беше најдоброто досегашно издание и секако најголемата посета во последните неколку години.
Со еуфорија која би ја споредил само со легендарниот Иги Поп кога на истото место пред 3 години ја вжешти атмосверата до усвитување така наликуваше сега веќе средената и во малце фенси манир наречена Метрополис арена.
Први настапија металците Мунспел и би направил споредба со легендарните Креатор кога целата метал армија беше пресреќна шо ќе си го напрат ќефот први да ги изгледаат своите фаворити и после да не се замарат со … хм типој ко Едо Мајка. Ама овај пат по реакциите ко влегував во салата некако црната гарда ко да ја виде темната страна од медалот да си во 7 сатот на бојното поле и тро празничка му беше салата. Јас по традиција нормално го пропуштам првиот бенд кој ќе настапи б не оти беа металците Мунспел од Португалија или ко навремето некој од Македонските млади надежи ама мора чоек да ги чува силите за главното мени кое ни беше сервирано вечерта.
Возиме натаму и налетуват на нас Елементал најавени како Хип Хоп атракција а делуваја барем визуелно како олд скул Хип Хоп состав. Дури имаја и тапанар шо има даваше баш призвук на старите добри 80 ти. Но сепак имаја различо влијание односно стиловие кои се преплетуваја и како состав шо иако настапувал кај нас сепак реалтивно непознати за нас успеаја да ја анимираат публиката и направат солидна атмосфера. Сега да сум попрецизен имаја и гитарист шо се впиваше во целокупниот настап и солиден басист ама Тапан си е Тапан и каква матрица какви бакрачи какви миксети … мене ми го напраја филмот а за вас останатите незнам. Можда оти претходно имав мал стереотип како ќе се претстават но дечките сосе типката беа супер и ги очекуваме во некое следно издание. Иначе се знаеше дека ова ќе биди вечер на Женските изведувачи и како да се натпреваруваа која ќе остави најдобар впечаток кај нас.
После нив ја видовме Џулиет Луис, дефинитивно најголемата звезда на фестивалот ама филмска нажалост или за среќа кој како гледа на работите, попозната и по мувањето со најпосакуваниот маж години наназад Бред Пит. И така беше се до излегувањето на бината кога сите прогнози и калкулации паднаја во вода. Од самиот почеток ни најави дека е желна да се претстави во најдобро можно светло а за тоа придонесоа покрај уиграниот состав позади неа и разноврсните композиции шетајќи не низ различните периоди низ рок ен рол историјата од кај шо собрала понешто нормално во најпозитивен контекст и кои ја изградиле како личност и пред се музичар. Најбитно од се немаше никаква ароганција ниту кабадајско однесување кај типката, напротив баше баш ведра и онака со чоечки добар пристап, намоменти дури и преискрен кажувајќи колку е среќна што е тука во Македонија и се читаше од нејзиното лице среќа и возбуда која несебично сакаше да ја сподели со своите обожаватели. Дефинитивно одлична лекција за нашите таканаречени звезди шо незнат микрофонот да го држат враце а за пеење да не прајме муабет.
Инаку ретко кој знај дека се занимавала со музика уште пред да стане звезда во холивуд така да сега си се врати на своите рокерски корени и си ја оствари својата дамнешна желба од далеку подобра позиција. Ми остај впечаток ни појке ни помалку на легендарната Џенис Џоплин ама појке стилски отколку музички иако блузерски доста наликуваше во својот пристап и енергијата која ја изгради помеѓу себе и публиката. Навистина не сум видел одамна артист со толку голема воља и енергија и пред се професионализам. До максимум ја искористи својата харизма и актерското искуство така да ретко кој остана рамнодушен на нејзиниот настап секако со својот бенд во малку изменет состав од нејзините музички почетоци. Мора да го спомнам и нејзиниот стајлинг каде се издвојуваа пердувите и униформата ко да е излезена од некој СФ филм. Најголемо изненадување,најдобар настап и најдобар момент на фестивалот за милиметар пред останатите.
А тие дојдоа малку подоцна во вид на омилениот пијалок на милијарди луѓе низ светот,
Хладно Пиво со многу сличен нстап од пред 2 години на истото место и истиот фестивал со испробана формула ги истестираа своите стари фанови колку напамет им ги знаат песните а сигурно регрутираја и многу нови кои за прв пат имаја можност да се запознат со нив лично и со музиката која ја промовираат.
А се работи како шо занјме појкето за весели и разиграни панк ритми со мелодичен призвук. Пародија на денешницата и се она што треба да се искритикува ама не претенциозно и нагласено туку со одмерен и заразно комичен пристап кој неповторливо не тера да се потсетиме на неповторливата ЈУ сцена од пред 20 тина и повеќе години и најсветлите моменти од истата.
Започнаја исто со Није све тако сиво и одма во публиката атмосферат зоври и буквално сите играја пееја се веселеа а популарните шутки не престануваа.
Свиреа буквално се од самиот свој почеток и првиот концерт кој го имаја овде во далечната 96 та година како шо спомна Миле фронтменот на бендот. Ми се допадна а се надевам и на голем дел од публиката шо имавме прилика да ги слушниме големите хитови како Бубашвабе кој е 1 нивни спот односно видео после кое нивната кариера доживеа нагорна линија, прекрасната обработка Fur umer Punk, Шамар, Тешко је фул бити кул и многу други. Понатаму имаја репертоар и од поспори песни шо лично мислам дека можеа и да го прескокнат арно ама публиката исто реагираше и во ниеден момент непрестана флуидот помеѓу бендот и толпата. Сепак јас а и многу фанови на ќелајците од Загреб посакуваме еден целовечерен концерт во интимна атмосфера каде би настапиле со целиот свој репертоар како например од Халата на спортовите во Загреб, кој стана нивен а и не само нивен репер за то како треба да изгледа еден концертен настап.
После требаше да настапат главните звезди или хедлајнери Гуано Ејпс но се случи најдолгата ( непотребна ) пауза додека се местеше една фолија со сребрена боја во позадината шо ич немисебендиса ама сепак то беше спореден момент.Прво излегоја дечките а потоа и шармантната Сандра која ми личеше дека е помлада одколку за време на нивната најголема популарност пред десетина години. Одтогаш датира и една анегдота за еден мој другар кој се закрена дури до Будимпешта за да ги гледа арно ама се кјоросал пред настапот и го преспал на некоја ливада во близина и пропуштил целиот настап. Мајтап праевме дека ќе дојдат кај нас Гуано никојпат .. ама несмебиле во право а за ова задоволство се потрудија од литиум рекордс и нормално дека сите треба да сме благодарни за најефтина цена во Европа шо го имавме ова ретко задоволство. Добивме то шо очекувавме еден час забава со скоро сите нивни најголеми хитови а вокалистката зрачејќи со сиот сексапил како да сакаше да ја допри публиката и беше вистински предизвик тие десетина минути дозволени за сликање да се биде во нејзина близина. Без многу напор и со минималистички движења докажаја зошто се едни од најдобрите и најбарани европски бендови. Ме бендиса Опен јор ајс шо ја исвирија на почетокот а превидливо беше дека Биг ин Џапан и пред се мегахитот Лорд оф д бордс дека ќе ги изведат во самиот финиш. Најмногу впечаток оставија кај публиката наредбите од Сандра да ги соблечат мајците машките и се надевам добар дел и ја послушаја барем колку шо можев да видам. Исто се пофали симпатичната фронтменка сакајќи да добие уште некој поен плус колку добро го владее српскиот јазик шо не е воопшто чудно знаејќи за нејзиното потекло од Хрватска. Во однос на плејлистата ке да можеше да биди и подобра но сепак се работи за голем бенд и споредбено со други групи можеше и да не исвират дел од хитовите шо значи генерално помина се според очекувањата.
За Кирил или артистот кој најмногу напредна во последните неколку години или пак само успехот дојде како плод на долгогодишната работа разбрав дека била супер атмосферата со салам раста Ди Џеј и се цакум пакум арно ама нажалост лошата патежна инфраструктура а и превозот до моето одредиште како и укинувањето на редовниот воз до Битола придонесе да мораме да заминеме порано од предвиденото ...
Но сепак со задоволство и позитивни импресии си заминавме од сигурно најдобриот Таксират барем последните неколку години ако не сигурно најпосетениот и највлажниот по хектолитрите пиво испиени и влажниот под за кој се пожалија некои дами и нивните обувки ... но да не наоѓаме или бараме влакно во јајцето Таксират бил е и ќе биди гордоста на Македонската ( алтернативна ) младина ( пред се )
Текст & Фото
Александар Мишевски
Со еуфорија која би ја споредил само со легендарниот Иги Поп кога на истото место пред 3 години ја вжешти атмосверата до усвитување така наликуваше сега веќе средената и во малце фенси манир наречена Метрополис арена.
Први настапија металците Мунспел и би направил споредба со легендарните Креатор кога целата метал армија беше пресреќна шо ќе си го напрат ќефот први да ги изгледаат своите фаворити и после да не се замарат со … хм типој ко Едо Мајка. Ама овај пат по реакциите ко влегував во салата некако црната гарда ко да ја виде темната страна од медалот да си во 7 сатот на бојното поле и тро празничка му беше салата. Јас по традиција нормално го пропуштам првиот бенд кој ќе настапи б не оти беа металците Мунспел од Португалија или ко навремето некој од Македонските млади надежи ама мора чоек да ги чува силите за главното мени кое ни беше сервирано вечерта.
Возиме натаму и налетуват на нас Елементал најавени како Хип Хоп атракција а делуваја барем визуелно како олд скул Хип Хоп состав. Дури имаја и тапанар шо има даваше баш призвук на старите добри 80 ти. Но сепак имаја различо влијание односно стиловие кои се преплетуваја и како состав шо иако настапувал кај нас сепак реалтивно непознати за нас успеаја да ја анимираат публиката и направат солидна атмосфера. Сега да сум попрецизен имаја и гитарист шо се впиваше во целокупниот настап и солиден басист ама Тапан си е Тапан и каква матрица какви бакрачи какви миксети … мене ми го напраја филмот а за вас останатите незнам. Можда оти претходно имав мал стереотип како ќе се претстават но дечките сосе типката беа супер и ги очекуваме во некое следно издание. Иначе се знаеше дека ова ќе биди вечер на Женските изведувачи и како да се натпреваруваа која ќе остави најдобар впечаток кај нас.
После нив ја видовме Џулиет Луис, дефинитивно најголемата звезда на фестивалот ама филмска нажалост или за среќа кој како гледа на работите, попозната и по мувањето со најпосакуваниот маж години наназад Бред Пит. И така беше се до излегувањето на бината кога сите прогнози и калкулации паднаја во вода. Од самиот почеток ни најави дека е желна да се претстави во најдобро можно светло а за тоа придонесоа покрај уиграниот состав позади неа и разноврсните композиции шетајќи не низ различните периоди низ рок ен рол историјата од кај шо собрала понешто нормално во најпозитивен контекст и кои ја изградиле како личност и пред се музичар. Најбитно од се немаше никаква ароганција ниту кабадајско однесување кај типката, напротив баше баш ведра и онака со чоечки добар пристап, намоменти дури и преискрен кажувајќи колку е среќна што е тука во Македонија и се читаше од нејзиното лице среќа и возбуда која несебично сакаше да ја сподели со своите обожаватели. Дефинитивно одлична лекција за нашите таканаречени звезди шо незнат микрофонот да го држат враце а за пеење да не прајме муабет.
Инаку ретко кој знај дека се занимавала со музика уште пред да стане звезда во холивуд така да сега си се врати на своите рокерски корени и си ја оствари својата дамнешна желба од далеку подобра позиција. Ми остај впечаток ни појке ни помалку на легендарната Џенис Џоплин ама појке стилски отколку музички иако блузерски доста наликуваше во својот пристап и енергијата која ја изгради помеѓу себе и публиката. Навистина не сум видел одамна артист со толку голема воља и енергија и пред се професионализам. До максимум ја искористи својата харизма и актерското искуство така да ретко кој остана рамнодушен на нејзиниот настап секако со својот бенд во малку изменет состав од нејзините музички почетоци. Мора да го спомнам и нејзиниот стајлинг каде се издвојуваа пердувите и униформата ко да е излезена од некој СФ филм. Најголемо изненадување,најдобар настап и најдобар момент на фестивалот за милиметар пред останатите.
А тие дојдоа малку подоцна во вид на омилениот пијалок на милијарди луѓе низ светот,
Хладно Пиво со многу сличен нстап од пред 2 години на истото место и истиот фестивал со испробана формула ги истестираа своите стари фанови колку напамет им ги знаат песните а сигурно регрутираја и многу нови кои за прв пат имаја можност да се запознат со нив лично и со музиката која ја промовираат.
А се работи како шо занјме појкето за весели и разиграни панк ритми со мелодичен призвук. Пародија на денешницата и се она што треба да се искритикува ама не претенциозно и нагласено туку со одмерен и заразно комичен пристап кој неповторливо не тера да се потсетиме на неповторливата ЈУ сцена од пред 20 тина и повеќе години и најсветлите моменти од истата.
Започнаја исто со Није све тако сиво и одма во публиката атмосферат зоври и буквално сите играја пееја се веселеа а популарните шутки не престануваа.
Свиреа буквално се од самиот свој почеток и првиот концерт кој го имаја овде во далечната 96 та година како шо спомна Миле фронтменот на бендот. Ми се допадна а се надевам и на голем дел од публиката шо имавме прилика да ги слушниме големите хитови како Бубашвабе кој е 1 нивни спот односно видео после кое нивната кариера доживеа нагорна линија, прекрасната обработка Fur umer Punk, Шамар, Тешко је фул бити кул и многу други. Понатаму имаја репертоар и од поспори песни шо лично мислам дека можеа и да го прескокнат арно ама публиката исто реагираше и во ниеден момент непрестана флуидот помеѓу бендот и толпата. Сепак јас а и многу фанови на ќелајците од Загреб посакуваме еден целовечерен концерт во интимна атмосфера каде би настапиле со целиот свој репертоар како например од Халата на спортовите во Загреб, кој стана нивен а и не само нивен репер за то како треба да изгледа еден концертен настап.
После требаше да настапат главните звезди или хедлајнери Гуано Ејпс но се случи најдолгата ( непотребна ) пауза додека се местеше една фолија со сребрена боја во позадината шо ич немисебендиса ама сепак то беше спореден момент.Прво излегоја дечките а потоа и шармантната Сандра која ми личеше дека е помлада одколку за време на нивната најголема популарност пред десетина години. Одтогаш датира и една анегдота за еден мој другар кој се закрена дури до Будимпешта за да ги гледа арно ама се кјоросал пред настапот и го преспал на некоја ливада во близина и пропуштил целиот настап. Мајтап праевме дека ќе дојдат кај нас Гуано никојпат .. ама несмебиле во право а за ова задоволство се потрудија од литиум рекордс и нормално дека сите треба да сме благодарни за најефтина цена во Европа шо го имавме ова ретко задоволство. Добивме то шо очекувавме еден час забава со скоро сите нивни најголеми хитови а вокалистката зрачејќи со сиот сексапил како да сакаше да ја допри публиката и беше вистински предизвик тие десетина минути дозволени за сликање да се биде во нејзина близина. Без многу напор и со минималистички движења докажаја зошто се едни од најдобрите и најбарани европски бендови. Ме бендиса Опен јор ајс шо ја исвирија на почетокот а превидливо беше дека Биг ин Џапан и пред се мегахитот Лорд оф д бордс дека ќе ги изведат во самиот финиш. Најмногу впечаток оставија кај публиката наредбите од Сандра да ги соблечат мајците машките и се надевам добар дел и ја послушаја барем колку шо можев да видам. Исто се пофали симпатичната фронтменка сакајќи да добие уште некој поен плус колку добро го владее српскиот јазик шо не е воопшто чудно знаејќи за нејзиното потекло од Хрватска. Во однос на плејлистата ке да можеше да биди и подобра но сепак се работи за голем бенд и споредбено со други групи можеше и да не исвират дел од хитовите шо значи генерално помина се според очекувањата.
За Кирил или артистот кој најмногу напредна во последните неколку години или пак само успехот дојде како плод на долгогодишната работа разбрав дека била супер атмосферата со салам раста Ди Џеј и се цакум пакум арно ама нажалост лошата патежна инфраструктура а и превозот до моето одредиште како и укинувањето на редовниот воз до Битола придонесе да мораме да заминеме порано од предвиденото ...
Но сепак со задоволство и позитивни импресии си заминавме од сигурно најдобриот Таксират барем последните неколку години ако не сигурно најпосетениот и највлажниот по хектолитрите пиво испиени и влажниот под за кој се пожалија некои дами и нивните обувки ... но да не наоѓаме или бараме влакно во јајцето Таксират бил е и ќе биди гордоста на Македонската ( алтернативна ) младина ( пред се )
Текст & Фото
Александар Мишевски
ЗДРАВСТВЕНО ОСИГУРУВАЊЕ ВО РЕПУБЛИКА МАКЕДОНИЈА И СИСТЕМОТ НА ЗДРАВСТВО
Бенефит или недостиг на есенцијални потреби
Краток осврт кон светските здравствени системи
Една од основните уставни одредби на секоја држава е обезбедување на ефикасен здравствен систем на своите граѓани. Ваквата возможност е често во причинско-последична врска со економската моќ на самата држава но и од нејзиниот систем на уредување, волјата и спремноста на политичката гарнитура на власт за воведување современи мерки и легислативи , постоечката пракса, но и техничко-технолошката опременост на самиот здравствен систем во државата.
И додека голем број од заподноевропските земји, САД, Велика Британија, Австралија и други држави се наоѓаат во висок степен на политичко-економска моќ, државна развиеност и развиеност на сите сегменти и гранки од општествениот живот, Република Македонија, минувајќи низ својот пат преку транзицијата и борбата за унапредување и достигнување на таквиот напреден систем и бенефициите од истиот по пат на имплементација на таквите закони, а доследно на тоа и на праксата во уставниот поредок на Република Македонија.
Поаѓајќи и од фактот дека нашата држава долгогодишно е практикант и следбеник на еден сосема поинаков систем, се чини дека и покрај самата имплементација на ваквите закони, дека имплементацијата на самата пракса ќе се одвива релативно побавно.
Ќе треба да се развие еден нов систем на практика непознат не само за корисниците на самите усуги, туку ќе биде делумно непознат и за самите практиканти.
Се разбира и економската моќ на нашата држава не соодејствува со економската моќ на гореспоменатите држави, меѓутоа битна е самата стриктна определба за реформи и дистинкција на примарните сегменти на делување, а во однос на кои самата власт ќе треба да се определи.
Првенствено ваквите реформи ќе треба да се одвиваат по пат на доразвивање на професионализмот и професионалната етика од страна на самите практиканти и воведување на ефикасен ред на делување, кој особено во сферата на здравството ќе треба да се одлукува со навременост, ефикасност и посочување на примарни сегменти на делување кај итни случаи,и интервенција од страна на самата држава и нивно по возможност безрезервно финансирање.
И додека стремежот на легислативата на Евпопските закони претставува еднаков систем и третирање, се чини дека особено во системот и превземените мерки во областа на здравството, се особено различни.
Кај нас, приватниот сектор на здравството е особено на повисок степен на развиеност во однос на државниот; за разлика од ваквиот систем кај развиените земји каде ваквата дистинкција не е дотолку воочлива.
Во Велика Британија не само што самото лекување кај здравствените осигуреници, вклучувајќи ги и болниците е целосно бесплатно, туку и самите лекови се многу достапни и ефтини за самите граѓани и еднакви по цена независно од количината за еден ист производ, и доволни за задоволување на потребите на секој граѓанин поединечно, без евентуални потреби за чекање на конкретен производ или било каква здравствена услуга која се одлукува со енермен степен на ефикасност.
Во Република Франција,покрај самата Брза Помош, воведени се дополнителни патронажни возила и екипи на мобилизирани доктори кои вршат здравствени услуги кај определени категории на граѓани, кои патронираат после редовното работно време на редовните амбуланти, каде иако не станува збор за итност кај сите од овие осигуреници, вршат редовни контроли на мерење притисок,шеќер во крвта, и други здравствени параметри карактеристични за секој здравствен случај поединечно а во корелација со конкретните случаеви од дневните амбулантски прегледи.
Самата држава и на родилките им ововможува особена посветеност и грижа, која се изразува по пат на два до три пати во текот на неделата по двочасовна посетеност од страна на специјализирани здравствени службенички кои даваат бесплатни совети, нега и грижа окулу самото новороденче, но и помош на самата мајка преку нивна непосредна помош во оние сегменти каде мајката има потреба.
Во сите овие земји, нивото на здравствена превентива е од особено голем степен не само по пат на редовни здравствени контроли и облигаторни прегледи во текот на годината, тулу и по пат на здравствените кампањи кои одиграа значајна улога во превентивата, контролата и борбата со разните болести.
Во овие земји акцент е даден и на пост оперативната и улогата на здравствените работници и здравствениот систем во фазите на самата борба со болеста и после нејзиното целосно или делумно лекување, преку едукација и разни семинари за враќање во нормален живот но и едукација за водење на здрав и конкретен животен стил во зависност од карактеристиките на преживеаната болест.
Особено се значајни и конкретните банки на органи,кои кај нас не постојат, а преку кои борбата за спасување на конкретни животи е особено поефикасна .
Кај нас особено владеат определени стереотипи и догми кои ретко познаваат вакво донирање на органи , иако фактички станува збор за пост-хумано (пост-смрттно) донирање, па стапката на смртност би била помала.
Факт е дека степенот на развиеност на здравствениот систем кај нас, за разлика од погореопишаниот е на доста понизок степен. Република Македонија не располага со современа апарутура, а и со онаа ретка со која располага, редот на чекање е доста долг, а често и фатален за нашиот граѓанин. Болните често доста време ги чекат есенцијалните лекови а борбата со болестите со висок степен на смртност е препуштена на самите граѓани без некоја посебна грижа и нега од страна на самата држава.
Лекарската етика и помош во нашите услови, често знае да биде несоодветна, бавна, арбитрерна и колеблива.
Од друга страна, самата држава не располага со современи методи па голем број на операции и случаеви не се изведуваат во нашата држава туку во странство, и тоа со мала финансиска партиципација од страна на државата.
Ваквата состојба би значела дека фактички секој граѓанин е генерално препуштен самиот на себеси а облигаторната обврска на државата за здравствена грижа на граѓаните се изразува преку некое општо, генерално ниво.
На граќаните останува само да се надеваат дека со подоброто утре и зајакнувањето на финансиската моѓќ на државата, дека и овој сегмент од општеството ќе трпи позитивни промени.
Можеби останува на граѓанинот да со самоконтрола и засилена свест влијае врз себеси и своето здравје.
Снежана Тодоровска
Краток осврт кон светските здравствени системи
Една од основните уставни одредби на секоја држава е обезбедување на ефикасен здравствен систем на своите граѓани. Ваквата возможност е често во причинско-последична врска со економската моќ на самата држава но и од нејзиниот систем на уредување, волјата и спремноста на политичката гарнитура на власт за воведување современи мерки и легислативи , постоечката пракса, но и техничко-технолошката опременост на самиот здравствен систем во државата.
И додека голем број од заподноевропските земји, САД, Велика Британија, Австралија и други држави се наоѓаат во висок степен на политичко-економска моќ, државна развиеност и развиеност на сите сегменти и гранки од општествениот живот, Република Македонија, минувајќи низ својот пат преку транзицијата и борбата за унапредување и достигнување на таквиот напреден систем и бенефициите од истиот по пат на имплементација на таквите закони, а доследно на тоа и на праксата во уставниот поредок на Република Македонија.
Поаѓајќи и од фактот дека нашата држава долгогодишно е практикант и следбеник на еден сосема поинаков систем, се чини дека и покрај самата имплементација на ваквите закони, дека имплементацијата на самата пракса ќе се одвива релативно побавно.
Ќе треба да се развие еден нов систем на практика непознат не само за корисниците на самите усуги, туку ќе биде делумно непознат и за самите практиканти.
Се разбира и економската моќ на нашата држава не соодејствува со економската моќ на гореспоменатите држави, меѓутоа битна е самата стриктна определба за реформи и дистинкција на примарните сегменти на делување, а во однос на кои самата власт ќе треба да се определи.
Првенствено ваквите реформи ќе треба да се одвиваат по пат на доразвивање на професионализмот и професионалната етика од страна на самите практиканти и воведување на ефикасен ред на делување, кој особено во сферата на здравството ќе треба да се одлукува со навременост, ефикасност и посочување на примарни сегменти на делување кај итни случаи,и интервенција од страна на самата држава и нивно по возможност безрезервно финансирање.
И додека стремежот на легислативата на Евпопските закони претставува еднаков систем и третирање, се чини дека особено во системот и превземените мерки во областа на здравството, се особено различни.
Кај нас, приватниот сектор на здравството е особено на повисок степен на развиеност во однос на државниот; за разлика од ваквиот систем кај развиените земји каде ваквата дистинкција не е дотолку воочлива.
Во Велика Британија не само што самото лекување кај здравствените осигуреници, вклучувајќи ги и болниците е целосно бесплатно, туку и самите лекови се многу достапни и ефтини за самите граѓани и еднакви по цена независно од количината за еден ист производ, и доволни за задоволување на потребите на секој граѓанин поединечно, без евентуални потреби за чекање на конкретен производ или било каква здравствена услуга која се одлукува со енермен степен на ефикасност.
Во Република Франција,покрај самата Брза Помош, воведени се дополнителни патронажни возила и екипи на мобилизирани доктори кои вршат здравствени услуги кај определени категории на граѓани, кои патронираат после редовното работно време на редовните амбуланти, каде иако не станува збор за итност кај сите од овие осигуреници, вршат редовни контроли на мерење притисок,шеќер во крвта, и други здравствени параметри карактеристични за секој здравствен случај поединечно а во корелација со конкретните случаеви од дневните амбулантски прегледи.
Самата држава и на родилките им ововможува особена посветеност и грижа, која се изразува по пат на два до три пати во текот на неделата по двочасовна посетеност од страна на специјализирани здравствени службенички кои даваат бесплатни совети, нега и грижа окулу самото новороденче, но и помош на самата мајка преку нивна непосредна помош во оние сегменти каде мајката има потреба.
Во сите овие земји, нивото на здравствена превентива е од особено голем степен не само по пат на редовни здравствени контроли и облигаторни прегледи во текот на годината, тулу и по пат на здравствените кампањи кои одиграа значајна улога во превентивата, контролата и борбата со разните болести.
Во овие земји акцент е даден и на пост оперативната и улогата на здравствените работници и здравствениот систем во фазите на самата борба со болеста и после нејзиното целосно или делумно лекување, преку едукација и разни семинари за враќање во нормален живот но и едукација за водење на здрав и конкретен животен стил во зависност од карактеристиките на преживеаната болест.
Особено се значајни и конкретните банки на органи,кои кај нас не постојат, а преку кои борбата за спасување на конкретни животи е особено поефикасна .
Кај нас особено владеат определени стереотипи и догми кои ретко познаваат вакво донирање на органи , иако фактички станува збор за пост-хумано (пост-смрттно) донирање, па стапката на смртност би била помала.
Факт е дека степенот на развиеност на здравствениот систем кај нас, за разлика од погореопишаниот е на доста понизок степен. Република Македонија не располага со современа апарутура, а и со онаа ретка со која располага, редот на чекање е доста долг, а често и фатален за нашиот граѓанин. Болните често доста време ги чекат есенцијалните лекови а борбата со болестите со висок степен на смртност е препуштена на самите граѓани без некоја посебна грижа и нега од страна на самата држава.
Лекарската етика и помош во нашите услови, често знае да биде несоодветна, бавна, арбитрерна и колеблива.
Од друга страна, самата држава не располага со современи методи па голем број на операции и случаеви не се изведуваат во нашата држава туку во странство, и тоа со мала финансиска партиципација од страна на државата.
Ваквата состојба би значела дека фактички секој граѓанин е генерално препуштен самиот на себеси а облигаторната обврска на државата за здравствена грижа на граѓаните се изразува преку некое општо, генерално ниво.
На граќаните останува само да се надеваат дека со подоброто утре и зајакнувањето на финансиската моѓќ на државата, дека и овој сегмент од општеството ќе трпи позитивни промени.
Можеби останува на граѓанинот да со самоконтрола и засилена свест влијае врз себеси и своето здравје.
Снежана Тодоровска
30 Интернационален фестивал на филмската камера Браќа Манаки !
Враќањење на фестивалската традиција за јубилејот во конзулскиот град со мотото Продолжи да сонуваш !?!
Најбитно за фестивалскиот град е продолжувањето на традицијата и враќањето назад, после минатогодишната одисеја во Скопје.како свој најголем успех на новото раководство на фестивалот предводено од Директорката и прославена наша актерка Лабина Митевска и малку радост за напатените битолски филмофили. Понатаму како позитивни страни мора да ги издвоиме гостите на фестивалот односно Питер Сушицки како претседател на фестивалското жири и Били Вилијамс овогодинешниот добитник на камера 300 за животно дело. Двата прославени директори на фотографија со многу квалитетни филмови позади себе. Но сепак главна звезда на фестивалот беше актерката од Шпанија, Викторија Абрил која се прослави во филмовите на Педро Алмодовар. Потоа мора да се спомене добитникот на оскар за камера Ентони дод Ментал за хит филмот кој го отвори фестивалот Сиромашниот Милионер на кого му беше исто врачена специјална награда исто како на Г-ца Абрил, која беше срдечна и спонтана со сите а имаше чест да се претстави и со своите пејачки способности така да покрај со хорот Стив Наумов неупатените би помислиле дека се работи за Музички а не Филмски фестивал. Понатаму во позитивните аспекти на фестивалот би ги издвоиле и реномираното жири во кое се издвојуваше српскиот режисер Слободан Шијан автор на култните Ко то тамо пева и Маратонците го трчаат последниот круг кој заедно со Питер Сушицки одржжа мастеркласови на кој сите заинтересирани можеа да се запознат со малите тајни на големите мајстори. Најголем напредок реално оваа година беа придружните програми на фестивалот односно покрај документарната програма и кратките филмови, посебно за одбележување е програмата Нова визија која беше ако не подобра тогаш сигурно на исто ниво со официјалната програма и вистинско освежување на фестивалот.
Нажалост и овај пат се провлекоја многу технички пропусти за фестивал кој се оддржува по 30 ти пат и единственото оправдување односно олеснителна околност можи да го земиме неискуството на новата екипа на чело со младата директорка Лабина Митевска .Се обидуваше да биди и директор и водител а богами лошо не и одеше и со интервјуата така да догодина слободно можи чупето шо најавуваше да си седи дома и со спортска терминологија кажано Лабина како да сакаше ( можда од преголем ентузијазам ) да биди и голман и голгетер а богами и тренер. Добивањето на веќе потврдените и одобрени акредитации после неколкучасовно боксување а некои од колегите воопшто не добија свои акредитации како и необезбедување на простор за новинарите ( и во најцрните години на Салковски се знаеше кој е нашиот простор ) и со тоа им беше оневозможена нормална работа се неопростливи пропусти за фестивал од ваков размер. И дали мора се да се организира во Скопје макар се работело и за печатење на акредитации ? А нормално битолските новинари беа на последно место. Арно хостесите не ги донесоја од таму ... изгледа дека целокупниот Битолски естаблишмент како да беше презадоволен со самото враќање на фестивалот во Битола и толку, немаше ништо од најавите и обидите за поголемо учество на Битола во организацискиот аспект на фестивалот. Со ова дефинитивно сите треба да сватиме дека фестивалот се оддржува во Битола а го организираат Скопјани, шо значи фестивалот ни во лудило не е Битолски. Толку во однос на техничките детали и пропусти.
Најбитно од се и крајно неочекуван беше очајниот квалитет на филмовите во официјална конкуренција од кој освен неколку иако фестивалски повеќето се покажаја како далеку од вистински избор и со просечен квалитет. Јас искрено непамтам во последните дестеина година да му е тешко на чоек да одвои неколку добри наслови. Е сега ќе прочитате сигурно дека наградениот филм со златна камера 300, перуанскиот “Млеко од тага” бил извонреден !?! ама оти бе колешке ако бил толку убав ни до пола не го догледавте ? заедно сосе скоро појке од пола гледачи кој одбраја друг вид на забава отколку да се замарат со перуанските традиции, легенди и компири. Главниот фаворит за најпрестижната награда односно рускиот Цар со приказната за Иван грозни мораше да се задоволи со сребрената камера а бронзен беше извонредното остварување од француската кинематографија затворската драма Пророк, за кој се случи пропуст односне беше прикажан само во малата сала каде во 2 те проекции имаја можност да го видат максимуим 200 гледачи наспроти околу 900 колку што е капацитетот на големата сала. Исто би го издвоиле и Гигант кој доби награда од публиката само незнам која ? т.е кој гласаше за истата ... Словенка како критика за општествено социјалната ситуација во Европска Словенија и Мала Москва со интересен пристап ама веќе видена содржина. Се останато беше некој просек со ретки интересни секвенци и во блиска иднина ако јас би бил Директор на фестивалот под итно би одбрал нов селектор како единствен одговорен за програмскиот успех или неуспех на истиот. Награда за краток филм отиде во рацете на Никола Болдук за филмот „Следниот Кат“ и Педро Пире за „Макабричен танц“. МОС филм го награди Македонецот Георги Клинчаровски за неговиот македонски филм „Еден“.
Кога ќе тргниме рецка и резимираме доаѓа заклучокот дека се работеше за уште едно просечно остварување и само ако се одстранат пропустите фестивалот ќе добие нагорна линија и ќе го поврати стариот шмек кој го имаше а избледе низ годините.
Александар Мишевски
Најбитно за фестивалскиот град е продолжувањето на традицијата и враќањето назад, после минатогодишната одисеја во Скопје.како свој најголем успех на новото раководство на фестивалот предводено од Директорката и прославена наша актерка Лабина Митевска и малку радост за напатените битолски филмофили. Понатаму како позитивни страни мора да ги издвоиме гостите на фестивалот односно Питер Сушицки како претседател на фестивалското жири и Били Вилијамс овогодинешниот добитник на камера 300 за животно дело. Двата прославени директори на фотографија со многу квалитетни филмови позади себе. Но сепак главна звезда на фестивалот беше актерката од Шпанија, Викторија Абрил која се прослави во филмовите на Педро Алмодовар. Потоа мора да се спомене добитникот на оскар за камера Ентони дод Ментал за хит филмот кој го отвори фестивалот Сиромашниот Милионер на кого му беше исто врачена специјална награда исто како на Г-ца Абрил, која беше срдечна и спонтана со сите а имаше чест да се претстави и со своите пејачки способности така да покрај со хорот Стив Наумов неупатените би помислиле дека се работи за Музички а не Филмски фестивал. Понатаму во позитивните аспекти на фестивалот би ги издвоиле и реномираното жири во кое се издвојуваше српскиот режисер Слободан Шијан автор на култните Ко то тамо пева и Маратонците го трчаат последниот круг кој заедно со Питер Сушицки одржжа мастеркласови на кој сите заинтересирани можеа да се запознат со малите тајни на големите мајстори. Најголем напредок реално оваа година беа придружните програми на фестивалот односно покрај документарната програма и кратките филмови, посебно за одбележување е програмата Нова визија која беше ако не подобра тогаш сигурно на исто ниво со официјалната програма и вистинско освежување на фестивалот.
Нажалост и овај пат се провлекоја многу технички пропусти за фестивал кој се оддржува по 30 ти пат и единственото оправдување односно олеснителна околност можи да го земиме неискуството на новата екипа на чело со младата директорка Лабина Митевска .Се обидуваше да биди и директор и водител а богами лошо не и одеше и со интервјуата така да догодина слободно можи чупето шо најавуваше да си седи дома и со спортска терминологија кажано Лабина како да сакаше ( можда од преголем ентузијазам ) да биди и голман и голгетер а богами и тренер. Добивањето на веќе потврдените и одобрени акредитации после неколкучасовно боксување а некои од колегите воопшто не добија свои акредитации како и необезбедување на простор за новинарите ( и во најцрните години на Салковски се знаеше кој е нашиот простор ) и со тоа им беше оневозможена нормална работа се неопростливи пропусти за фестивал од ваков размер. И дали мора се да се организира во Скопје макар се работело и за печатење на акредитации ? А нормално битолските новинари беа на последно место. Арно хостесите не ги донесоја од таму ... изгледа дека целокупниот Битолски естаблишмент како да беше презадоволен со самото враќање на фестивалот во Битола и толку, немаше ништо од најавите и обидите за поголемо учество на Битола во организацискиот аспект на фестивалот. Со ова дефинитивно сите треба да сватиме дека фестивалот се оддржува во Битола а го организираат Скопјани, шо значи фестивалот ни во лудило не е Битолски. Толку во однос на техничките детали и пропусти.
Најбитно од се и крајно неочекуван беше очајниот квалитет на филмовите во официјална конкуренција од кој освен неколку иако фестивалски повеќето се покажаја како далеку од вистински избор и со просечен квалитет. Јас искрено непамтам во последните дестеина година да му е тешко на чоек да одвои неколку добри наслови. Е сега ќе прочитате сигурно дека наградениот филм со златна камера 300, перуанскиот “Млеко од тага” бил извонреден !?! ама оти бе колешке ако бил толку убав ни до пола не го догледавте ? заедно сосе скоро појке од пола гледачи кој одбраја друг вид на забава отколку да се замарат со перуанските традиции, легенди и компири. Главниот фаворит за најпрестижната награда односно рускиот Цар со приказната за Иван грозни мораше да се задоволи со сребрената камера а бронзен беше извонредното остварување од француската кинематографија затворската драма Пророк, за кој се случи пропуст односне беше прикажан само во малата сала каде во 2 те проекции имаја можност да го видат максимуим 200 гледачи наспроти околу 900 колку што е капацитетот на големата сала. Исто би го издвоиле и Гигант кој доби награда од публиката само незнам која ? т.е кој гласаше за истата ... Словенка како критика за општествено социјалната ситуација во Европска Словенија и Мала Москва со интересен пристап ама веќе видена содржина. Се останато беше некој просек со ретки интересни секвенци и во блиска иднина ако јас би бил Директор на фестивалот под итно би одбрал нов селектор како единствен одговорен за програмскиот успех или неуспех на истиот. Награда за краток филм отиде во рацете на Никола Болдук за филмот „Следниот Кат“ и Педро Пире за „Макабричен танц“. МОС филм го награди Македонецот Георги Клинчаровски за неговиот македонски филм „Еден“.
Кога ќе тргниме рецка и резимираме доаѓа заклучокот дека се работеше за уште едно просечно остварување и само ако се одстранат пропустите фестивалот ќе добие нагорна линија и ќе го поврати стариот шмек кој го имаше а избледе низ годините.
Александар Мишевски
Форум на млади - 10 години активизам на Битолската сцена
Од своето попјавување како организација која има цел да ја организира и собери алтернативната младина во 1999 година се со цел за да се овозможи простор и за оние малку поразличните кои немаа иста цел како мнозинството пасивни свои врсници се оформи Форум на млади. Автентична Битолска организација со мисија да помогне секаде каде има потреби и можности за тоа. Одтогаш сме организирале многу проекти и активности пред се од областа на културата и уметноста како концерти, театарски претстави, филмски ревии, перформанси, работилници ... а наши членови биле дел или учествувале на многу семинари, конференции, тренинзи, кампови каде {то главна целна група биле младите.
Заштитата на човековите права и борбата против дискриминација од секаков вид е сегмент во кој што сме присутни и во изминатиот период. Активности поврзани со оваа проблематика а за кои сме биле иницијатори се традиционалната недела на акцијата против расизмот во фудбалот наречена ФАРЕ која форум на млади во соработка со повеќе невладини организации од етничките малцинствата а пред се Ромите како и фудбалскиот клуб Пелистер традиционално ја организира веќе 5 годи на стадионот под Тумбе кафе. Оваа акција има за цел да ја подигне јавната свест во поглед на антирасизмот, а се оддржува истовремено и во други 38 Европски земји. Други битни настани кои го дефинирале форум на млади се и одбеле`уваwето на деновите за борба против фа{измот, расизмот и бегалците и имигрантите насекаде во светот како и повеќе акции за заедни~ко делуваwе на невладиниот сектор од на{иот град.
Една од главните приоритети е и промовираwе на волонтеризмот и пред се активираwе и овозможуваwе на младите да ги искажат своите ставови, потреби и интереси. За таа цел Форум на млади успеа да обезбеди можност младите од 18-30 годи{на возраст да волонтираат долгоро~но до 1 година во некоја од земјите на Европската Унија и тоа поддржана преку програмата Млади во акција односно Европскиот волонтерски сервис. Исто сме учествувале во младинските размени и обуки каде сме биле и организатори на неколку собири од интернационален карактер.За поголема промоција на овие програми го имплементиравме проектот, Информирај се Активирај се преку кој младите се информираа за можностите кои им се нудат со Програмата Млади во акција кој во пракса се покажа како одли~ен на~ин кој му помогна на десетина битол~ани да ги искористат бенефициите кои ги нуди Европската Комисија.
Како дел од големиот број на тековни активности е и нашата вклученост во акцијата за возобновување на Бигорскиот манстир кој покрај основнта цел за помош иницира и нови идеи за понатамошни активности во сверата на хуманото делување. Придонесуваме и во сферата на подигнување на јавната свест, толеранцијата и заштита на правата на малцинствата и тоа како дел од тековните активности на нашата организација. За исполнување на оваа цел се работи на проектот насловен Мултикултурен идентитет, основа за стабилно општество кој вклучува снимање на документарен филм за промоција на супер талентирани деца кои доаѓаат од различна социјални и етничка средина во нашиот град, како и многу работилници, дебати и културни случувања
Форумот е исто активен и на полето на јавната партиципација и тоа преку овозмо`уваwе на гра|аните да станат активни креатори преку проектот кој го спроведовме во соработка со Оп{тина Битола односно локалната самоуправа - Отворена оп{тина. Основна цел е мониторинг на работата на советот на локалната самоуправа, вклучување на гра|аните во носеwето на одлуките преку претставниците на урбаните заедници како и информирање на јавноста за целокупната работа на локалната самоуправа.
Секако не изостанува и БЛОК магазинот како месечник за информирање на младите за тековните настани, а содржи текстови од културата, уметноста, спортот, екологијата и активираче во општеството според нивниот афинитет и интерес. Останатите содржини се од различни области како кои што придонесуваат за меѓусебна толереранција и активно учество на младите во обликувањето на магазинот а покрај тоа се презентираат информации за достапни стипендии, за последипломски студии во дражавата и надвор од неа како и можности за присуство на семинари, работилници, конкурси и слични корисни информации. Во исто време обработува и актуелни теми и настани од Битола.
Исто така во магазинот се посветува внимание и на маргинализираните групи и поединци се со цел да го најдат своето место во опшеството.
Во БЛОК се дава можност младите да објавуваат свои текстови по нивна иницијатива преку кои би ги посочувале нивните секојдневни проблеми како и можните начини за нивно решавање со што се воведува практика читателите да бидат уредници на своето омилено гласило.Исто почнавме со издавачка дејност како помош за квалитетните млади автори кои имаат потреба од промоција и нашето првенче беше збирката поезија Крик од душата од Сашо Борисовски.
Трудејќи се да ги споиме нашите 3 насоки, човековите права, уметноста, и културата, за нашиот јубилеј организиравме ревија на документарно-активистички филмови а дел од програмата беа Beyond the earth како визија за нас и нашата планате за во иднина, Emigrante, силниот дoкументарец за разбивање на стереотипите Еуе of the beholder, потоа приказната за новото движење помеѓу младите inside straight edge, македонските документарци за состојбата во зоолошката градина во нашиот град Од срце за животните и Тумбе кафез, и филмот Persepolis како објективен приказ на општествените промени во средниот исток наспроти состојбата во Европа. Во продолжение на јубилејните настани, со голем колорит на понудените музички стилови и изведувачите како претставници на најголемиот број малцинства во Битола и надополнувајќи се со колоритот на битолската публика се одржа Мултихепенинг кој дефинитивно претставуваше освежување за љубителите на алтернативната музика и тоа од различен стил. Во продолжение на описот на настанот не смеат да се одминат и зборовите: Хип Хоп, Рап, Рок, Панк, Метал, Техно, Брејкденс, Модерен балет ... многу награди и изненадувања, влез Слободен !
Настапија: младите успешни рапери Boys from the hood, Макавели на кои целосно им успеа да ја дигнат атмосферата на завидно ниво заедно со Ghetto live, и Огнен Битбокс уметникот се покажаа како одлично креативно надополнување на предходните изведувачи.Битолскиот култен панк состав Промашена инвестиција свиреја најдолго и за свој а и ќеф на многуте фанови ја надополнија забавата. Претставниците на потешкиот звук беа бројно застапени а први се претставија Dead shot потоа гордоста на Битолската сцена Медуза кои после долго време ја потврдија својата долгогодишна кондиција а на крајот гивидовме и слушнавме нивните млади следбеници Ланфер со сиот свој ентузијазам и полетност.Мора да се спомене дека шаренилото на целиот мултихепенинг допринесе и бреакденсот на девојките од Студио Сања.
Како благодарност на сите битолчани кои биле и се дел од Форум на млади во изминатите 10 години вклучително и на последните јубелејни настани како благодарност за нивниот придонес во градењето на потолерантен и пошарен свет, во иднина им ветуваме уште поголем број на активности кои ќе ја дополнуваат нашата и ваша мисија.
Заштитата на човековите права и борбата против дискриминација од секаков вид е сегмент во кој што сме присутни и во изминатиот период. Активности поврзани со оваа проблематика а за кои сме биле иницијатори се традиционалната недела на акцијата против расизмот во фудбалот наречена ФАРЕ која форум на млади во соработка со повеќе невладини организации од етничките малцинствата а пред се Ромите како и фудбалскиот клуб Пелистер традиционално ја организира веќе 5 годи на стадионот под Тумбе кафе. Оваа акција има за цел да ја подигне јавната свест во поглед на антирасизмот, а се оддржува истовремено и во други 38 Европски земји. Други битни настани кои го дефинирале форум на млади се и одбеле`уваwето на деновите за борба против фа{измот, расизмот и бегалците и имигрантите насекаде во светот како и повеќе акции за заедни~ко делуваwе на невладиниот сектор од на{иот град.
Една од главните приоритети е и промовираwе на волонтеризмот и пред се активираwе и овозможуваwе на младите да ги искажат своите ставови, потреби и интереси. За таа цел Форум на млади успеа да обезбеди можност младите од 18-30 годи{на возраст да волонтираат долгоро~но до 1 година во некоја од земјите на Европската Унија и тоа поддржана преку програмата Млади во акција односно Европскиот волонтерски сервис. Исто сме учествувале во младинските размени и обуки каде сме биле и организатори на неколку собири од интернационален карактер.За поголема промоција на овие програми го имплементиравме проектот, Информирај се Активирај се преку кој младите се информираа за можностите кои им се нудат со Програмата Млади во акција кој во пракса се покажа како одли~ен на~ин кој му помогна на десетина битол~ани да ги искористат бенефициите кои ги нуди Европската Комисија.
Како дел од големиот број на тековни активности е и нашата вклученост во акцијата за возобновување на Бигорскиот манстир кој покрај основнта цел за помош иницира и нови идеи за понатамошни активности во сверата на хуманото делување. Придонесуваме и во сферата на подигнување на јавната свест, толеранцијата и заштита на правата на малцинствата и тоа како дел од тековните активности на нашата организација. За исполнување на оваа цел се работи на проектот насловен Мултикултурен идентитет, основа за стабилно општество кој вклучува снимање на документарен филм за промоција на супер талентирани деца кои доаѓаат од различна социјални и етничка средина во нашиот град, како и многу работилници, дебати и културни случувања
Форумот е исто активен и на полето на јавната партиципација и тоа преку овозмо`уваwе на гра|аните да станат активни креатори преку проектот кој го спроведовме во соработка со Оп{тина Битола односно локалната самоуправа - Отворена оп{тина. Основна цел е мониторинг на работата на советот на локалната самоуправа, вклучување на гра|аните во носеwето на одлуките преку претставниците на урбаните заедници како и информирање на јавноста за целокупната работа на локалната самоуправа.
Секако не изостанува и БЛОК магазинот како месечник за информирање на младите за тековните настани, а содржи текстови од културата, уметноста, спортот, екологијата и активираче во општеството според нивниот афинитет и интерес. Останатите содржини се од различни области како кои што придонесуваат за меѓусебна толереранција и активно учество на младите во обликувањето на магазинот а покрај тоа се презентираат информации за достапни стипендии, за последипломски студии во дражавата и надвор од неа како и можности за присуство на семинари, работилници, конкурси и слични корисни информации. Во исто време обработува и актуелни теми и настани од Битола.
Исто така во магазинот се посветува внимание и на маргинализираните групи и поединци се со цел да го најдат своето место во опшеството.
Во БЛОК се дава можност младите да објавуваат свои текстови по нивна иницијатива преку кои би ги посочувале нивните секојдневни проблеми како и можните начини за нивно решавање со што се воведува практика читателите да бидат уредници на своето омилено гласило.Исто почнавме со издавачка дејност како помош за квалитетните млади автори кои имаат потреба од промоција и нашето првенче беше збирката поезија Крик од душата од Сашо Борисовски.
Трудејќи се да ги споиме нашите 3 насоки, човековите права, уметноста, и културата, за нашиот јубилеј организиравме ревија на документарно-активистички филмови а дел од програмата беа Beyond the earth како визија за нас и нашата планате за во иднина, Emigrante, силниот дoкументарец за разбивање на стереотипите Еуе of the beholder, потоа приказната за новото движење помеѓу младите inside straight edge, македонските документарци за состојбата во зоолошката градина во нашиот град Од срце за животните и Тумбе кафез, и филмот Persepolis како објективен приказ на општествените промени во средниот исток наспроти состојбата во Европа. Во продолжение на јубилејните настани, со голем колорит на понудените музички стилови и изведувачите како претставници на најголемиот број малцинства во Битола и надополнувајќи се со колоритот на битолската публика се одржа Мултихепенинг кој дефинитивно претставуваше освежување за љубителите на алтернативната музика и тоа од различен стил. Во продолжение на описот на настанот не смеат да се одминат и зборовите: Хип Хоп, Рап, Рок, Панк, Метал, Техно, Брејкденс, Модерен балет ... многу награди и изненадувања, влез Слободен !
Настапија: младите успешни рапери Boys from the hood, Макавели на кои целосно им успеа да ја дигнат атмосферата на завидно ниво заедно со Ghetto live, и Огнен Битбокс уметникот се покажаа како одлично креативно надополнување на предходните изведувачи.Битолскиот култен панк состав Промашена инвестиција свиреја најдолго и за свој а и ќеф на многуте фанови ја надополнија забавата. Претставниците на потешкиот звук беа бројно застапени а први се претставија Dead shot потоа гордоста на Битолската сцена Медуза кои после долго време ја потврдија својата долгогодишна кондиција а на крајот гивидовме и слушнавме нивните млади следбеници Ланфер со сиот свој ентузијазам и полетност.Мора да се спомене дека шаренилото на целиот мултихепенинг допринесе и бреакденсот на девојките од Студио Сања.
Како благодарност на сите битолчани кои биле и се дел од Форум на млади во изминатите 10 години вклучително и на последните јубелејни настани како благодарност за нивниот придонес во градењето на потолерантен и пошарен свет, во иднина им ветуваме уште поголем број на активности кои ќе ја дополнуваат нашата и ваша мисија.
Subscribe to:
Posts (Atom)